I woke up due to the loudness of my phone kaya naman agad ko itong kinuha, kahit na inaantok pa.
“Kairis, where are you?”
Napa tingin ako sa caller, it’s Caira.
“Why?” nag tatakhang tanong ko sa kanya dahil ang aga niyang tumawag sa akin ngayong umaga.
“Ngayon ang pag kikita niyo ni Kairo, don’t tell me you forgot?”
“I didn’t, napa aga lang ang tawag mo sa akin,” sambit ko sa kanya pagka tapos bumangon.
“It doesn’t seem like it girl,” bwelta niya. Bumuntong hininga naman ako sa sinabi niya at napa iling nalang.
“I need to drop the call now, maliligo na ako,” sambit ko nalang sa kanya. Hindi ko na siya hinintay na maka sagot pa dahil pinatay ko na ang tawag.
Nilapag ko na ang cellphone ko sa kama at tumayo nalang ako para maka ligo na.
Pagka tapos na pagka tapos kong maligo ay agad na akong nag bihis at nag ayos. Pagka labas ko ng kwarto ay agad akong dumiretso sa dining room, nandoon na si Alara.
“Ate,” bati niya sa akin.
“Good morning,” hinalikan ko ang noo niya at tinignan ko ang lamesa, may pagkain na ngayong umaga.
“Good morning ate, kain na tayo,” sagot niya sa akin. Tumango ako at umupo na, ganoon din naman ang ginawa niya.
“May pasok ka?” tanong ko sa kanya habang kumu kuha ng pagkain at nilalagay ko ‘to sa plato ko.
“Yes ate, pero mamayang after lunch pa naman, why?” tanong niya sa akin.
“Nothing, akala ko ma aga ang pasok mo ngayon,” sagot ko sa kanya at nag simula nang kumain.
“Program lang ate, kaya hindi ma aga ang classes,” naka ngusong sagot niya sa akin. Tinanguan ko naman siya.
“Oh okay, may allowance ka pa ba?”
“Yes ate, meron pa naman,”
Tumango ako sa sinabi niya sa akin. Pagka tapos kong kumain ay tumayo na ako dahil nag text ang driver ko na nasa labas na siya nag hihintay.
“Aalis na ako, mag ingat ka papunta sa school mo mamaya,” bilin ko kay Alara. Tumingin naman ito sa akin at tumango.
“Yes ate, ingat and goodluck sa work mo,” sambit niya naman sa akin. Ngumiti lang ako ng tipid at lumabas na ng condo.
Simula nang tumira si Alara rito sa condo ko ay mas naging magaan sa akin ang araw araw, hindi na ako nag iisang kumain sa condo, may ka usap na ako kapag wala akong trabaho.
Everything is bearable now since she’s here.
Ma bilis ang naging byahe namin at ngayon ay nasa company building na ako, agad akong sinalubong ni Caira.
“Just on time, kakarating lang din nila Kairo,” pag bungad niya sa akin. Naka taas naman ang kilay ko sa sinabi niya sa akin.
“Why are you so tense?” nag tatakhang tanong ko sa kanya. Inirapan naman niya ako.
“Of course, I am tense, why won’t I be?” naka ngiwing tanong niya sa akin habang nag lalakad kami pa pasok ng kumpanya.
“Chill Caira, hindi mo kailangang maging tense ng ganyan,” na iiling na sambit ko sa kanya.
“This is the first time that you will be paired up with someone across the agency, rival company pa, aren’t you nervous?” naka taas ang kilay na pang uusisa niya sa akin. Bumuntong hininga naman ako sa sinabi niya at bahagyang umiling.
“No, why would I be nervous in the first place?” I questioned her.
“Well, if you are not nervous then wala akong dahilan para kabahan,” sagot niya sa akin. Bahagya naman niyang na kalma ang sarili niya kaya naman sabay na kaming pumasok.
Pagka labas namin ng elevator a#y dumiretso na kami sa conference room, pagka pasok namin doon ay nandoon na sila at kami nalang ang hini hintay.
“Good morning everyone,” naka ngiting bati ko sa kanilang lahat at umupo ako sa bakanteng upuan.
“Good morning, Kairis,” naka ngiting bati ni president sa akin.
Hindi ko alam kung gaano ka importante sa kanya ito at bakit parang sobrang invested niya ngayon sa amin. Dati ay wala naman siyang pakielam sa mga love team na nangyayari sa kumpanya.
“This is Zayan Kairo Monroe,” pakilala ni President sa lalaki. Tumango naman ako at tumayo, inextend ko ang kamay ko sa lalaki kahit na ayaw ko, I need to be professional as soon as possible.
“Zayra Kairis Bloom, nice to meet you, Kairo,” naka ngiting banggit ko sa pangalan ko. Ngumiti naman siya pa balik at nakipag kamay sa akin.
Nang dumampi ang kamay niya sa palad ko ay agad akong naka ramdamn ng parang kinuryente ang buong katawan ko.
Agad ko namang kinubli sa isang ngiti ang na raramdaman ko ngayon para hindi siya maka halata. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin.
“So you both know what you will do right? you will pretend like boyfriend and girlfriend for work,” sambit ni president. Tumango naman ako rito at na kinig.
Ilang sandali pa ay na ramdaman ko na parang may naka titig sa akin kaya nilibot ko ang paningin ko at na kita ko si Kairo na naka titig sa akin.
Nang mag tama ang paningin namin ay hindi naman siya nag iwas ng tingin kaya pa irap kong tinanggal ang tingin ko sa kanya. Hindi naman naka takas sa pandinig ko ang mahina niyang tawa kaya tumaas ang kilay ko.
“That’s all for today, goodluck on your work everyone,” sambit ni president.
Tumayo kaming lahat at pina nood namin siyang lumabas ng conference room, nag usap ang dalawang manager kaya na iwan kami ni Kairo rito sa conference room.
Parang biglang sumikip ang buong conference room ngayong naging dalawa nalang kami ni Kairo.
“Kairis,” pag tawag sa akin ni Kairo.
“Hmm? what is it?” tanong ko sa kanya.
“We have a photoshoot later,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.
“Yeah, I remember,” tuma tangong sagot ko sa kanya. Tumango naman siya pa balik sa akin at tinignan ang labas kung nasaan ang dalawang manager na nag uusap.
“Do you know who published the article?” tanong ko sa kanya kalaunan dahil hindi ko na ma tiis pa. ‘
“No, we are trying to find him or her but we cannot find who is it,” sambit niya.
Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya at bahagyang ngumiwi. Kung sino man ang nag publish ng article sana ma bulok siya sa impyerno.
“Hmm, okay,” sagot ko nalang at bahagyang na tahimik. Hindi ako ma palagay kapag nasa tabi ko si Kairo, hindi ko alam bakit, parang palagi akong kina kabahan.
He is handsome, too handsome that it might take your breath away, kung hindi ko lang siya kalaban at hindi siya galing sa rival company ay baka naging celebrity crush ko na siya.
But my ego is too hight for it, hindi kakayanin ng pride ko na magka gusto sa rival ko. He is my rival and nothing can change that.
“Have you eaten already?” tanong niya sa akin. Tinaasan ko naman siya nang kilay.
“Why are you asking?” mataray na tanong ko sa kanya. Bahagya naman siyang na tawa sa sinabi ko.
“Sungit,” bulong niya na hindi naman naka takas sa pandinig ko.
“May sina sabi ka?” may banta sa boses ko. Na tatawa naman siyang umiling sa sinabi ko at umiling.
“Stop it, I don’t like our set up,” sagot ko naman sa kanya. Tumango naman siya sa sinabi ko at bahagyang ngumisi.
“I don’t like it also, but what can we do right?” seryosong sambit niya sa akin.
Napa tango nalang ako sa sinabi niya sa akin. Wala naman na kaming ma gagawa kung hindi sikmurain lahat ng nangyayari ngayon.
I know Kairo is a big catch pero iba talaga ang pakiramdam ko sa kanya, para talaga akong kabado kapag nandyan siya, hindi ko ma ramdaman ang paligid kapag nandyan siya.
Might as well enjoy it while it last.
“Right, we cannot do anything anymore, might as well enjoy it nalang,” seryosong sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.
“Right, let’s just enjoy it,” sagot niya sa akin. tumango naman ako sa kanya.
“Don’t you have a girlfriend?” nag tatakhang tanong ko sa kanya. Baka may tina tago pala siyang gilrfriend.
“None,” ma bilis niyang sagot sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya sa akin.
“How about you? is it Xavian?” mahinahong tanong niya sa aklin.
“No, I am not in a relationship,” seryosong sagot ko sa kanya.
Napa buga naman siya ng hangin sa sinabi ko at bahagyang ngumisi.
“That’s good, may pag asa pa ako,”
Kumunot ang noo ko sa sinabi niya dahil iyong that’s good lang ang na rinig ko, hindi ko na na rinig pa ang kasunod niyang sinabi.
Tatanungin ko sana siya about that pero nag bago ang isip ko dahil baka sabihin niya sobrang curious ko na sa buhay niya.