“Kairo?” nag tatakhang tanong ko nang ma kita ko siyang nasa sala ng condo namin.
“Hi, good morning.” naka ngiting bati niya sa akin. Tinaasan ko naman siya nang kilay dahil hindi ko ma intindihan kung bakit siya nandito ngayon.
“What are you doing here?” nag tatakhang tanong ko sa kanya. Tumayo naman siya at may inabot siya sa aking bulaklak.
“For you,”
“Thank you,” sambit ko pagka tanggap ko sa bulaklak na bigay niya.
“Oh ate, gising ka na pala, kain na tayo?” tanong ni Alara sa akin at nginitian si Kairo. Mag dadalawang linggo na simula nang mag panggap kami ni Kairo bilang mag kasintahan, kilala na rin naman siya ni Alara kaya nakaka dalaw na siya rito sa condo.
Lots of things happened already pero ang pagiging masungit ko sa kanya ay hindi na nawala. Hindi naman siya nag rereklamo dahil alam naman niyang wala siyang magagawa pa.
“We can't Alara, kailangan na naming umalis,” sambit ko sa kapatid kol. Tumango naman si Alara at niyakap ako.
“Okay ate, Ingat kayo ha?” naka ngiting sambit niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at niyakap ko siya.
“Mag ingat ka rin pag papasok ka na ng school niyo,” bilin ko sa kanya.
“Goodluck on your classes today,” naka ngiting sambit ni Kairo. Ngumiti naman siya sa akin
Nag lakad na kami ni Kairo pa labas ng condo at sumakay na rin sa sasakyan.
“Do you wanna eat something?” Kairo asked while we are both on the car. I thought of something but immediately brushed it off.
“Just salad, I think,” matipid na sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at sinabihan ang driver niya na mag stop over para bumili ng pagkain.
“How’s your sleep?”
Nag tatakha naman akong tumingin sa lalaking nag tanong sa akin.
“Why are you asking?” masungit na tanong ko sa kanya.
“What? it’s just a simple question,” nata tawang sagot niya sa akin. agad ko naman siyang inirapan sa sinabi niya at napa buntong hininga.
“It’s good, how about yours?”
“Good too, now that I saw you,” naka ngising sagot niya sa akin. Agad namang kumunot ang noo ko sa sinabi niya sa akin.
“Are you joking?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Agad naman siyang na tawa sa sinabi ko.
“Bakit ba ang init ng ulo mo?” nata tawang tanong niya sa akin.
“Palagi namang ma init ang ulo ko pag dating sa’yo,” sagot ko sa kanya. Napa iling naman siya sa sinabi ko.
Hindi ko naman siya pinansin at pina nood ko nalang ang mga nada daanan namin hanggang sa mag stop over na kami for salad.
“Ako nalang ang lalabas para bumili,” sambit niya. Hindi na niya hinintay pa ang sagot ko at lumabas na nga siya.
“May gusto po yata sa’yo si sir Kairo ma’am,” naka ngiting sambit ng driver sa akin. Agad naman akong napa tingin sa kanya.
“Po?” gulat na tanong ko sa kanya. Para akong ma s-stroke sa sinabi ni kuya driver sa akin./
Na tawa naman siya sa sinabi ko.
“Hindi naman po kasi siya ganyan sa mga nakaka sama niya sa trabaho, wala po siyang pakielam kung kumain na ang ka sama niya, hindi po niya sinu sundo ang mga ito, kayo lang din po ang binigyan niya ng bulaklak,” naka ngising sagot ng driver.
Na ramdaman ko agad ang pag tambol ng puso ko sa sinabi niya sa akin. Agad akong kinabahan at nang ma kita kong pa lapit na si Kairo ay umayos ako ng upo.
“What happened? are you okay?” tanong niya sa akin pagka pasok niya sa akin.
“Yes why?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya.
“You look like a tomato right now,” sagot naman niya sa akin. Agad ko namang tinignan ang sarili ko sa salamin at sobrang pula nga ng mukha ko.
Punyeta! hindi ko napansin na sobrang pula na ng mukha ko.
“I don’t know what happened,” sagot ko sa kanya at kinuha ko na ang pagkain na inaabot niya sa akin.
“Thank you for the food,”
“Eat well,” ani niya sa akin. Tipid akong ngumiti sa sinabi niya at binuksan ko na ang salad at nag simula na akong kumain.
Habang kuma kain ako at napansin kong wala siyang binili na para sa kanya.
“Where’s your food?” nag tatakhang tanong ko sa kanya.
“I am not hungry,” sagot niya sa akin.
Hindi naman na ako sumagot at nag pa tuloy nalang sa pagkain.
“Do you know why they called us?” tanong niya sa akin. agad naman akong umiling sa kanya dahil wala naman akong alam kung bakit kami pina tawag.
“I think it’s a movie,” sambit ko sa kanya. He nodded at me.
Nang ma busog ako ay napa tingin ako sa salad na hindi ko na ubos, na tulala ako roon at hindi ko alam ang gagawin ko dahil ayokong mag sayang ng pagkain.
Para naman niyang na basa ang expression sa mukha ko kaya agad niyang kinuha ang salad sa akin.
“Are you full now?” he asked. I nodded in return. Ngumiti naman siya.
“Let me finish it,” he answered. Pumayag naman ako sa sinabi niya dahil ayoko nang may na sasayang na pagkain.
“Thank you,” sagot ko sa kanya. Palagi niyang inuubos ang pagkain ko, dahil hindi ko naman palaging na uubos ang mga pagkain ko kaya naman minsan ay hindi an siya bumi bili ng pagkain niya at nag she share nalang kami.
Nang maka rating na kami sa company building ay sabay na kaming pumasok sa loob, may mga na kita kaming reporters sa labas at kinuhanan kami ng picture.
Dalawang linggo na nang ma release ang article tungkol sa relasyon namin ni Kairo pero hindi pa rin sila tumi tigil kaka sunod sa amin.
“Good morning dears,” naka ngiting bati sa amin ni direk nang ma kita niya kaming na kita ni Kairo.
“Good mornming direk,” naka ngiting bati ko at at nakipag beso sa kanya. Na kita ko naman ang tingin niya kay Kairo kaya napa tingin ako rito.
Pero na kita ko naman na naka ngiti na si Kairo ngayon kaya inirapan ko naman siya.
“Why did you call us, direk?” tanong ni Kairo p;agka upo niya sa tabi ko.
“A movie, of course you both are the leads,” sagot ni direk sa amin at binigyan kami ng folder kung nasaan ang impormasyon ng movie. Tahimik ko lang naman na bina basa ito. #
“hmm, okay,” sambit ko nang ma tapos kong basahin ang information tungkol sa movie.
“We will instantly make a call once the taping will start,” sagot ni direk sa amin. Tumango naman ako at tumayo na.
“Thank you direk,” sabay na naming sambit ni Kairo. Tumango naman siya sa amin at pinayagan na kaming lumabas.
“This will be our first movie together,” sambit ni Kairo sa akin. Tumango naman ako sa sinabi niya sa akin.
“Yeah, I am kinda nervous though,” sagot ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin.
“Why?” tanong niya sa akin. Nag kibit balikat naman ako sa kanya bilang sagot dahil kahit ako ay hindi ko alam bakit ako kina kabihan.
“Kairis!”
Napa tingin naman ako sa tumawag sa pangalan ko. Napa ngiti ako nang ma kita ko si Xavian ka sama si Hannah.
“Xavy,” masayang sambit ko nang maka lapit siya sa akin.
“How are you?” naka ngiting tanong niya sa akin pagka tapos niyakap niya ako. Niyakap ko naman siya pa balik.
“I am fine, how about you?” tanong ko sa kanya pa balik.
“I am fine, you are so busy, hindi na kita an dadalaw sa condo mo,” sambit ni Xavy sa akin. agad ko naman siyang hinampas sa braso niya.
“Hannah,” naka ngiting bati ko sa kaibigan ko. Ngumiti naman siya sa akin at agad niya akong niyakap.
“I miss you, Kai, busy ka na sa boyfriend mo, na kalimutan mo na ako,” pabirong sambit ni Hannah sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
“Anyway meet Kairo, Kairo this is Xavian and this is Hannah, they are both my friends,” naka ngiting sambit ko.
“Hi, nice to meet you both,” sambit ni Kairo at nakipag kamay sa dalawa.
“Nice to meet you too bro, please take care of our Kairis,” naka ngiting sambit ni Xavian. Na tawa naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
Too cliche.
“You don’t have to remind me, bro,” seryosong sagot ni Kairo. Nagka tinginan kaming dalawa ni Hannah.
Tumaas naman ang kilay niya kaya tinaasan ko rin siya nang kilay.
“Yeah, I am just saying,” naka ngising sagot ni Xavian at nagpa alam na silang dalawa ni Hannah sa amin. Pinanood ko naman silang dalawa na mag laho sa paningin namin bago kami nag desisyon ni Kairo na umalis na rin.