Somebody To Love [Probinsiyanos Series I]

Chapter 9

"What do you think you're doing, Lutherio?" Mom asked.

"Alam niyo namang alergic ako dito sa bahay kapag nandito ako. Just let me be, Mom. Hindi naman ako uuwi ng barrio agad agad. I'll be staying here for two more days."

Mom has a new family. Yes, broken family ako at hindi kami nagkakasundo ng napangasawa niya. Though may mga kapatid ako sa kanya. Kasundo ko naman silang tatlo at malapit sila sa akin. Tinuturing talaga nila akong kuya.

"Hannah wants you to stay here." Dagdag pa nito na ikinailing ko na lang.

Ayan na naman po ang panghila niya sa akin. Mom always use Hannah para mapatigil niya ako sa bahay nila

"Just tell her that I will be here always. Sa apartment lang ako matutulog at kapag umalis na ang asawa mo--- andito na ako. Umiiwas lang ako sa gulo. Alam niyo naman iyon."

Mom sighed.

"Mabait naman ang tito mo. May mga bagay lang kayo na hindi pinagkakaintindihan. He just wanted you to be a grown up man. Yung hindi mo na pinaglalaruan ang mga babae."

Napaupo si Mom sa gilid ng aking kama.

"Hindi ko naman sila pinaglalaruan Mom." Mom cuts me off.

"Huwag mo akong pinagloloko. Alam ko lahat ng pinaggagawa mo, Lutherio. Woman are to be respected and loved. You are playing with there feelings." Problemadong saad nito na ikinakamot ko sa aking batok.

"Mom..." tawag ko dito at lumapit sa kinauupuan niya. "I never played with their feelings. Bago ako pumasok ng relasyon sa kanila. Alam na nila ang kahihinatnan. Marriage is not for me, Mom. At alam ng mga nakalasama ko iyan. All marriage end up like you and dad."

Umupo ako sa tabi nito at yumakap sideways.

"Not all marriage are like us, Lutherio. Sadyang may mga bagay na hindi na kailanman kayang ibalik at ayusin---"

"Kaya mas ginusto niyong magkaroon ng sariling mga buhay at hinayaan akong maramdaman ang ganito?" Pagpuputol ko sa anumang sasabihin niya. We ended up like thos always. Pinagtatanggol nito ang asawa niyang hilaw na kung umasta akala mo ay anak niya ako. Tsk.

"Hindi ganoon iyon, anak. We know our feelings. At alam namin ng dad mo kung hanggang saan na lang talaga kami. Hindi rason ang pakikipagrelasyon ko sa tito mo, sa nangyayari sa amin. Your dad and I ended up being friends. Alam kasi namin na hindi talaga kami para sa isa't isa." Mom holds my hand and pat it. "Anong rason ng dalawang tao kung sa una palang ay alam na nilang hindi na nila mahal ang isa't isa? Naging praktikal lang kami, anak. We deserve to be loved by someone. Napagbigyan na namin ang mga magulang namin."

"Hindi mo kailangang sabihin lahat ng yan sa akin, Mom. Tumitindig balahibo ko." Pinakita kong parang nandidiri ako para tumigil na ito. I know how her husband now loves her. I just can't accept the fact that my parents are happy being with someone and not being together. "Change the topic na nga lang Mom. Baka magwalk out ako bigla sa mga naririnig ko. Alam niyo namang alergic ako sa mga gangyang ka-cringe na mga kuwento."

Iyinukod ko ang aking baba sa balikat niya. I heard Mom sighed again. Alam ko naman amg kuwento ng buhay nila ni Dad. Simula palang ay pinamulat na nila iyon sa akin. At alam ko ang mga pinagdaanan nila ni Dad. It's just that, I'm not ready yet. Hindi pa ako handang tanggapin ang mga rason nila.

"Mararanasan mo din ang ganito kacorny kapag nahanap mo na ang talagang babaeng magpapabago ng pananaw mo sa buhay. Babaeng magpapatino sa baluktot mong utak sa pag aasawa. Marriage is not about two people being together, anak. Dapatahal din nila ang isa't isa. Not all marriage are successful. Tandaan mo iyan. We are force to marry and ended up happy now. Hindi nga lamg sa piling ng isa't isa." Mom laughed and tapped my head. "At kapag dumating na ang babaeng iyon? You'll be coming back to me and asking about my advise. At kapag nangyari na iyon---isa ako sa magiging masaya. You deserve to be love, anak."

Napangiti ako nang biglang lumitaw sa aking isipan ang supladang mukha ng Theyang na iyon. I don't know kung bakit bigla ko na lang siyang naisip. Maybe because she's the one whom I argued a lot.

"Pero nakangiti ka?" My mind teased. "Baka naman nagugustuhan mo na?"

"f*****g no!" Bigla ko na lang sambit at napatayo sa kinauupuan ko. Nabigla nga din si Mom sa biglaang pagtayo ko. Nakakunot ang noo nitong nakatitig sa akin habang nakatayo at umiiling.

"Bunganga mo, Lutherio." Babala nito. I forgot that Mom hated curse words.

"Sorry, Mom..." napanguso ako dahil narealize ko ang sinabi at reaksiyon ko.

"Why the sudden cursing? Why do I feel like there is someone who made you curse like that? Is it a girl?" Lumaki ang mga mata ni Mom at tumayo pa talaga sa aking harapan. Her face is priceless. "Sa pagkakatanda ko ang huling sinabi ko is about sa babaeng darating sa'yo. Bakit parang nararamdaman kong dumating na ang babaeng iyon?"

Napatayo ako at nilayasan si Mom sa kinaroroonan niya. This is what I don't want. Tutuksuhin lang ako at ipamigay sa kung sino sino. Hay naku.

"Kailan ko makikilala ang magiging manugang ko?" Excited niyang saad at pumalakpak pa. Napatingin ako dito at sumusukong nakatitig bago ako pasalampak na naupo sa sofa.

"Wala kang makikilala, Mom, dahil wala akong magugustuhan at walang wala akong plano sa ganyang bagay." Saad ko at pumikit.

Hindi na ako nagulat nang tumabi si Mom sa akin at yugyugin ang aking balikat.

"What is her name?" Dagdag na tanong nito habang niyuyugyog ako. Excited na excited siya.

Bakit ba kasi pumasok sa isip ko ang babaeng iyon. Pwede namang si Jane o si Hannah o kahit na sino. Huwag lang siya.

"At bakit? Takot ka dahil alam mo sa sarili mong nabihag ka niya?" Tukso ng aking isip na ikinailing iling ko.

"Mom, please..."

"What? Isama mo siya dito sa susunod na punta mo. And I won't take no for an answer."

"I don't have anyone to bring. At alam niyong wala sa bokabularyo ko ang magdala ng babae para ipakilala sa inyo. I'm not into serious relationship at alam niyo yan. Just let me rest, Mom. May lalakarin pa ako mamaya." Pagtataboy ko sa kanya dahil alam kong walang balak si Mom na tigilan ako

"At saan ka pupunta? Doon sa may mga babaeng kung makatuwad, eh, halos kita na ang mg kaluluwa?" Pinalo pa niya ako sa aking hita na ikinatawa ko.

"Where did you learn that, Mom?" Tumatawang tanong ko. Hindi ko lubos maisip na ganito ang lumalabas sa bibig nito. Mom is conservative at ni minsan ay hindi pa nito napapasok ng pinupuntahan kong mga bar.

"Google is everywhere. I always searched for bars. Napapangiwi ako sa nakikita ko. Mga babaeng kung makasayaw akala mo---" tumigil si Mom sa pagsasalita at sinamaan ako ng tingin. "Yun ba ang mga lugar na gustong gusto mong puntahan? Kaya ba sinuportahan kita sa pananatili mo sa probinsiya dahil walang mga ganoong lugar doon."

"Mom, napapasaya ako ng mga lugar na iyon."

"Napapasaya ka? O yang alaga mo ang napapasaya mo. HAy naku, Lutherio! Alam ko na ang karakas ng ugali mo. You'll regret playing with girls, anak. May tinatawag tayong karma and when it hit you... triple ang mararamdaman mong sakit. Don't tell me later on na hindi kita sinabihan." Tinapik tapik ni Mom ang aking balikat. "Stop what you're doing bago ka pa magsisi. Love comes unexpectedly at kapag dinapuan ka ng pag ibig--- wala ka ng magagawa."

"That won't happen, Mom. At kung mangyari man yan--- matatagalan pa siguro." I slid my hands on my pocket as I stand. "Wala pa sa sistema ko ang mainlove at magkaroon ng babaeng magpapasakit ng ulo ko. At bago sumakit ang ulo ko sa mga sinasabi niyo, I should go." Paalam ko at itinuro ang pintuan.

"Wala pa sa ngayon. If kupido hits you. Babawiin mo lahat ng mga sinasabi mo." Mom said gently and raised her hand to stop me from talking. "Madaling sabihin pero kapag andiyan na--- baka umiyak ka lang. I am warning you, Lutherio. Stop playing with womans. Behave yourself and be a man."

I sighed and raised my two hands to surrender. Wala talaga akong panalo kay Mom.

"I'll try as much as I can, but I can't promise you, okay, Mom?" I came closer to her and hugged her tightly. "I love you, Mom, and no one can take your place."

"I love you, too. Just try to behave, okay? Malay mo nakilala mo na ang babaeng para sa'yo tapos nilagpasan mo lang dahil sa pagiging babaero mo."

Kumalas ako sa pagkakayakap ko sa kanya at napakamot na lang ng aking batok bago humalik sa kanyang pisngi.

"Aalis na po ako, babalik na lang ako bukas. Gusto ko ng masarap na luto mo para sa pananghalian, Mom. Namimiss ko na ng sobra ang luto mo." Pag iiba ko ng topic.

"Okay, sige ipagluluto kita ng paborito mo." Ngumiti na ito at hinaplos ang aking pisngi. "Mag iingat ka sa pupuntahan mo. Huwag masyadong magpalandi, ha? Ireserve mo yang landi mo sa babaeng mamahalin mo."

Napaikot na lang ang aking mga mata sa sinabi nito. Hindi pa rin talaga ito susuko sa topic na iyon.

Timing ang pagtunog ng aking telepono dahil hindi ako basta basta makakatakas kapag si Mom ang kaharap ko. Mabilis ko itong kinuha sa bulsa ko at pinakita iyon kay Mom.

"I got to go, Mom. See you."

At humalik na ako sa kanyang pisngi bago ko sinagot ang tawag. Isa ito sa mga kaibigan ko sa barrio na nandirito sa Manila para tapusin ang kanilang pag aaral.