Somebody To Love [Probinsiyanos Series I]

Chapter 8

Nakatingin ako sa papalayong pigura ni Thea.

She's cute.

Masyado lang siyang mataray at hindi nawawalan ng sagot. Kapag aasarin mo, mayroon at mayroon siyang iaasar pabalik.

Ngayon lang ata siya natameme ng ganoon. Kaya, kinuha ko na ang pagkakataon na 'yon para ako naman ang manalo kahit minsan lang.

"Madali ka lang naman palang landiin, Theyang." Nakangiting sambit ko at inayos ang aking buhok. Ramdam ko kanina ang pagkatulala niya at iyon ang nagpalakas ng loob kong asarin ito mas lalo. Kung nagtaray man ito, baka tiklop na naman ako.

Minsan lang mangyari ito kaya sinulit ko na.

Pero, ibang Theyang ang naabutan ko kanina. A Theyang that is really calm. Kahit halata sa mukha nito ang pagkainis ay kinakalma pa din nito ang sarili. Kaya nga enjoy na enjoy akong asarin siya. Minsan lang ito at baka hindi na maulit pa.

Hindi ko nga napansin na ang ginawa kong pang aasar ay nauwi sa panlalandi. It's really on my genes. Kadalasan kasi na ang mga babae ang lumalapit sa akin. Lalake lang ako at madaling matukso. Hindi ako ang klase ng lalake na maghahabol.

Pero, bakit sa kanya? Tila may humihilang magnet sa akin para mapalapit sa kanya. Ni hindi nga siya nag effort na mapansin ko.

Samantalang ako, kailangan kompa siyang landiin para lang matameme.

Napangiti ako mas lalo and said, "she's worth seducing, anyway."

Ewan ko ba kanina kung bakit nang makita ko siya, imbes na iwasan ito ay tinungo ko ang direksiyon niya.

Her aura is pulling me closer to her.

Naalala ko ang sinabi ni Andrei na pupunta ang mga kaibigan ni Charlot para manood ng basketball namin. Awtomatikong sumilay na naman ang ngiti sa aking mga labi.

May aasarin o kaya ay lalandiin na naman ako mamaya. Siyempre, iba pa ang mga girls na dadayo mula sa kabilang lugar.

Nang mawala na ito sa aking paningin ay umalis na din ako at nagtuloy na kina Kapitana. Pinatawag daw kasi niya ako gaya ng sabi ng kambal.

Pagdating ko doon ay agad namang nagsabi si Kapitana tungkol sa fiestang gaganapin sa lugar namin. Muntik ko ng makalimutan iyon. Nawala sa isio ko ang tungkol dito sa unang pagkakataon.

At gaya ng nakagawian ay ang pamilya ko ang mag-iisponsor. At sa kaisipang iyon ay kailangan kong lumuwas ng Manila para kausapin ang mga ito.

"Ako na po bahala, Kapitana." Paninigurado ko pagkatapos nitong pinaliwanag ang lahat. Wala pa namang mga events na gaganapin. Magpapatawag muki si Kapitana kapag dumating na ako galing Manila at nakuha ko na ang budget para sa fiesta. Walang nakakaalam sa lugar namin ang tungkol dito kung hindi si Kapitana lang at mga tropa.

Ayaw na ayaw ko kasi na malaman ng lahat ang tungkol sa binibigay ng pamikya kong pera para sa lugar namin. Hindi lang naman ako ang nag iisang naglalabas ng pera sa barrio, kung hindi ilan din sa mga tropa namin. Halos kalahati ng tropa. Kaya maunlad ang Isla Bagong Barrio. At siyempre, sa pamamahala na din ng mga nakaupong opisyal ng Isla.

"Kailan ang luwas mo niyan?" Tanong ni Kapitana sabay abot sa akin ng bote ng softdrinks.

"Siguro mamayang madaling araw na lang para makabalik din agad ako. May laro kami sa court mamaya, Kapitana." Saad ko pagkaabot ko ng softdrinks. Pumasok bigla ang maganda at mataray na mukha ni Theyang sa aking isipan.

I smiled.

"Naku, Lutherio, tila may nagpapangiti na sa iyon, ah." Tukso ni Kapitana na tinawanan ko lang.

"Hindi naman, Kapitana. May naalala lang naman ako. Saka, parang hindi niyo naman ako kilala. Habulin ito ng mga babae, laya kailangan nakangiti lagi. Para madaming mabingwit." Kumindat pa ako kay Kapitana na siyang ikinatawa nito at binatukan ako sa aking batok. Mahina lang naman kaya oks na oks lang.

"Wala ka pa ring pinagbago, Lutherio. Baka kapag dumating ang tamang babae para sa'yo---paglaruan ka din ng tadhana. Hinay hinay lang." Kampante ako nagde kuwatro dahil alam ko sa sarili kong hindi mangyayari iyon.

"Naku naman, Kapitana. Ako pa ba? Sila ang iiyak sa akin hindi ako. Sa guwapo kong to? Makakahanap at makakahanap ako." Tinungga ko na ang softdrinks para makaalis na. Iiling iling lang si Kapitana sa harap ko habang may pinagkakaabalahang papeles. "Aalis na ako, Kapitana at may hahabulin pa akong magandang dilag na nakasalubong ko kanina." Pagpapaalam ko na tinanguan ni Kapitana at muling umiling.

"Jusko kang bata ka. Magbabago ka din kapag nahanap mo na ang babaemg nakalaan sa'yo. Kaya dapat tumitino ka na." Pahabol ni kapitana na ikinahinto ko sa pagtayo.

"Matino naman ako kapitana, ah." Tinuro ko ang aking sarili at inayos pa ang aking buhok. "Saka kapag nahanap ko na ang babaeng para sa akin---tiyak na hindi ko na siya papakawalan pa. Dito lang siya sa tabi ko at hinding hindi makakawala."

Binuntutan ko pa ito ng tawa saka tuluyang tumayo at nagbigay galang kay kapitana.

"Sana lang, makayanan niya ang minsang kapreskuhan mo. Hay naku, Lutherio. Layas ka na at ako'y nauurat sa pinagsasabi mo." Pagpapalayas nito sa akin na tinawanan ko lang.

"Adios, Kapitana. Hindi bale at darating din ang nakatadhana para sa inyo. Malay niyo, bukas makalawa---kaharap niyo na ang destiny niyo." Kinindatan ko pa ito bago kumaripas ng takbo. Nagsiliparan kasi ang nasa tabi nitong magazine. Basta ganoon ang usapan ay ganoon ito kabayolente. Ganoon talaga ang nagiging matandang dalaga. Napakamainitin ang ulo. Tapos kung maka-advice parang may pinagdaanan.

"Phew!" Napatigil ako sa pagtakbo nanag makalabas na ako ng baranggay hall. "Napagod ako doon, ah!" Bulalas ko at pinagpag ang suot kong damit bago naglakad na paalis. Kailangan ko pang maghanda.

Panigurado na ilang araw na naman ang gugugulin ko sa pagluwas ko dahil hindi papayag sina Mommy na uuwi ako agad. Bihira lang kasi akong lumuwas. At siyempre, kailangan din ng pangrenew ng mood.

Lumawak ang pagkakangiti ko sa kapilyuhang naiisip. Hindi ako sayo para hindi maattract sa mga babaeng taga Manila. Walang wala kasi ang kawildan nila kaysa sa mga dalaga dito sa barrio. Sa Manila ay kusang lumalapit ang palay sa bibig mo. Kailangang mo na lang tumuka. Pero dito sa barrio---lumalapit sila pero hanggang landi lang. May mangilan ngilan na nagpapatuka pero bilang sa mga daliri. At iisang babae lang ang bumibigay hanggang dulo.

Pagdating ko sa bahay nila ay nadatnan ko itong nakaupo sa may kawayang upuan at tila hinihintay talaga ako.

She's wearing a satin shorts and a spaghetti strap blouse. Gumana na naman ang pagiging playboy ko.

And when she sees me, awtomatikong ngumiti ito at tumayo sa pagkakaupo. I even see what she did. Itinaas pa niyo mas lalo ang suot nitong satin shorts.

She's sexy at hindi ka na lugi. She's my girlfriend of the week. At alam nito ang limitasyon niya.

Kapag nangulit na siya, she's out. Ganyan ako kagago. Yeah, aminado ako sa sarili ko. Even my friends, may kanya kanya kaming kagaguhan. Pero kapag palay na ang lumalapit mismo, wala din kaming pakundangang tumuka.

"Bakit ngayon ka lang?" Maarteng tanong nito pagkalapit ko.

"May ginawa lang kasi. Ang importante naman ay nandito na ako." I pulled her closer to me.

Tinignan ko ang labi nito pababa sa nag uumapaw nitong kabundukan. Sinasadya pa nga nitong ikiskis iyon sa aking dibdib. Siyempre, lalake lang ako at madaling matukso.

She's Lindsay. Siya ang babaeng hindi nagpapatinag sa iba. Hahayaan ka niyang lumandi kahit kayo pa basta siguraduhin mong kapag kailangan ka niya ay darating ka. She don't want commitments either. Kaya siguro nagtagal kami ng ganito. No love between us. Just pure lust.

Nang hilahin niya ako papasok ng bahay nito ay nagpahila ako. Alam ko namang iisa lang ang gusto nito kapag nagyaya ito na puntahan ko. Ang maganda lang dito ay hindi niya hinahayaang may gumalaw sa kanyang iba habang hawak ko pa siya. She can interact to others but she can't have s*x. Sa akin lang dapat.

And that is my advantage.

Pagkasara nito ng pinto ay agad niya akong hinalikan nang mapusok. Nanghahanap ang halik nito. Darang na darang. Siya na mismo ang nag alis ng damit at short ko. Wala itong tinira at just like what I wanted. She pleasure me using his hot damn mouth. Ekspertong eksperto ito sa pagpapaligaya. That's what I like most about her. She's no ordinary. Hindi mo na siya kailangang turuan pa dahil alam na nito ang gagawin.

Pero hindi siya ang babaeng magpapatino sa tarantado kong pagkatao. She's a typical girl whom you want to be with but she's not the kind of woman you will see in your future.