
PROLONGED
SYL POV.
Lahat naman siguro tayo ay nangangarap nang maayos at alam nyo yun.. masaya?.. yung masayang buhay na walang kapantay.
Katulad ng iba ay tinatamasa ko ang karanyaang buhay subalit alam naman nating sa lahat ng mabubuting nangyayari ay may kapalit.
At age of 9 my parents died in an accident... an accident we couldn't know how to solve so the authorities closed the case..
Sobrang bata ko pa noon... iniwan sa amin lahat ng ari-atian namin...Iniwan sa amin ni Kuya Dyl.. He is 15 years old that time.. He carry all responsibility that my father left in our company.
I am Syl Witlock the co-CEO of sports car company named XaNo who founded by my buried parents Agaton Witlock and Brullia Witlock. I really miss them but i need to continue my life... our life, Kuya Dyl.
For 12 years maraming companies and nakasama namin na nagpapatuloy hanggang sa salukuyan dahil na din sa maayos at magandang produktong mga sasakyan ay kada taon ay kumikita kami ng higit 20B sa mga building branches na naipatayo sa iba't ibang bansa na sa aking palagay nasa 10 dito ay nasa US at Canada.
Sa kabila ng tinatamasang karangyaan at kayamanang hindi na mabilang ay pinili ni Kuya Dyl na hindi ako ipakilala sa publiko.. Hindi dahil sa itinatago nila ako kundi dahil na nga rin sa takot ba baka magkaroon ng mga hindi kanais-nais na pangyayari na hahantong sa kapahamakan ko.
Si Kuya Dyl, sya ang tumayong ama at ina ko simula nuong mawala sila Mommy at Daddy. Pinangako nyang aalagaan ako at tinutupad nya ito, kaya heto ako maayos at maganda ang takbo ng buhay.
Hanggang sa ...
Ako na mismo ang nagbigay nang dahilan para kamuhian ako ni Kuya Dyl.
"You disappoint me Syl.. I told you na dapat hindi ka umattend sa mga party na katulad nuon.." Yes I'm fooled by those people who make me feel that they're nice.
"And what the f**k they are?.. Drugs.. alcohols.. and either their faces, bakit hindi mo nahalata yun ha?! Sa palagay mo kung nandito si Papa at Mama-"
"They're gone.. past 12 years ago!" my tears fall I can't control it.. i walked away from his office and run on the street away from our house.
That night.. their was an incident.. at ang nangyaring yun ang magdadala sa akin sa bagong mundo..
Habang nilalakad ko ang daang hindik ko maaninag kung saang lugar dahil sumakay ako sa bus at ibiniba ako sa dulo ng destinasying iyo.. maswerte at kahit papaano ay may dala akong pera.
Pero nasaan ako?..
Mula sa nilalakad kong daan bukod sa walang tao dito ay kapansing-pansin ang pamumuo ng takot ko rito hindi lamang sa hindi ko alam itong lugar ay may pagbabadya ng ulan.
Sobrang haba na ng likad ko subalit wala paring sasakyang dunadaan rito.. Gubat?.. tapos high way?? ayus din ah nasa province ba ako?..
Ilang sandali ay bumuhos ang ambon.. kasabay niyo ay pagkakaroon ng mga maiingay na tunog na gawa nang mga motor.. yung tunog na yun.. isang sports car?.. teka ano?..
Nasabandang unahan ko ito naririnig kaya dahan-dahan ko itong sinilip.. dahil hindi tuwid ang kalsada hindi ko ito matitignan kung malayo ako..
Habang tinatahak ko ito ay mas naintindihan ko ang mga nangyayari...
Rinig na rinig ko ang pagungol ng boses ng isang lalaki... na pinagbubuhatan ng kamay ng isang grupo ng mga kalalakihan na may pinagpapasa-pasahang isang lalaki kung saan may mga galos at sugat ito at halatang nanghihina na.
"Ikaw.. HAHAAHA oo ikaw . wala akong pake kung galing ka sa CU.." huh? CU?
"Nako pre di ba yun yung Curse University?? yung tagong school na malaimpyerno daw.. pero..." sambit ng isa sa mga kalalakihan.
"Pero di ba? walang ganun? HAHAHAHA.. naniniwala ka naman sa mga kwentong barbero ng mga gurang na matandang yun!?" nagtawanan sila habang patuloy na pinagsisipa ang lalaki.
Syl.. Syl.. paano? teka wait I'll call the police.. wa-wala pala akong telepono dahil sa pagkataranta ko ay bigla akong natalisod na gumawa ng maliit na ingay..
"Sino yan?.." sambit ng isa sa mga lalaki.. ayoko pang mamatay.. ayoko pa.. ang kanilang ambon lang ay nagbabadyang maging baguo.. may isang lalaking papalapit sa akin.. hoi wag dyan ka lang.. wag kang lumapit!!
Ilang lakad na lamang ay makikita na nya ako.. ayoko wag.. alis.. dun..! bumalik ka dun!! Kuya Dyl.. I'm so sorry.. if this will be my last keep safe, and do feel to remember that I'll always love you.. my tears fall again..
Pinipigil ko ang aking paghikbi hanggang sa mapaupo ako nang dahan-dahan at hirap na huminga dahil na nga sa tindi nang takot na nadarana. Ilang sandali ay nagsalita ang lalaking pinagpapasahan nila kani-kanina lang..
"All of you.." sambit niti na nagpuon ng atensiyon sa kanya ng lahat at kasama ako rito.
Hindi ko na nakikita ang mga nangyayari mula ruin subalit naririnig ko ang usapan nila..
"Makikita nyo ang bagay na hindi nyo pa nakikita noon pa man.." sambit ng lalaki kasabay ang pagtawa nito..
"Nababaliw ka na ata o baka nangiinis ka lang?.. gusto mo bang mamatay na?.." naiinis na sambit ng isa sa mga lalaking nambubugbug sa kanya..
"Mamatay? actually

