My p****i Life

"Ohhh!! That was so good, Rodolfo!" My mama moan with all her lungs at imbes maasiwa dahil sa narinig na ungol niya ay wala akong naramdaman na kahit ano. I feel emptiness, I don't know why but I guess this is all about being me, na sanay na sanay ng marinig ang mga pag-ungol niya. Gabi-gabi ba naman kasi, sino ang hindi masasanay niyon? Oo, gabi-gabi ko na lang naririnig ang mga pag-ungol niya na iyan dahil gabi-gabi rin naman siyang may costumer. Napabuntong hininga ako bago ko pinilit ang sarili ko na ituon ang atensiyon sa binabasang notes, may exam kasi kami bukas e kaya ako nag-aaral. You know, I am one of those typical student na nag-aaral lamang kapag may exam. "Ohhh s**t! Harder! Faster! Rodolfo!" Muli akong napatigil sa pagbabasa ng muli na namang umalingaw-ngaw ang napakalakas niyang ungol. Nyeta lang, paano ako makakapag concentrate nito kung may concert na nagaganap sa kabilang kuwarto? Ayos lang sana kung 'yong concert is relaxing pero hindi e. Hindi ito relaxing kundi nakakasira ito ng buhay. For pete's sake, may exam pa po ako bukas. Mygad! Ba't ba naman kasi hindi na lang pinagawang sound proof ni mama ang mga kuwarto rito nang sa gayon ay hindi nila ako masagabal sa pag-aaral ko? Wait-paano ko ba naisip na ipagawang soundproof 'to? E, in the first place gawa naman to sa mga pinagdagping-dagping plywood? Obobs lang! At saka isa pa, wala naman kaming pera pangpagawa at pang bili ng materyales 'no! Sa ikaraming pagkakataon ay muli kung ibinalik ang atensiyon ko sa binabasa ko. Trying my best not to mind their "not so loud moan". Note the sarcasm please. "Ohhhmamameyaa!!" Ngunit sa ikaraming pagkakataon ay muli na naman akong na distract dulot ng malakas niyang pag-ungol. Putek! Paano ako nito makakapag-aral kung ang lakas ng mga ungol nila?! At ito namang si mama kung maka ungol dinaig pa ang nakalunok ng microphone. Putek! Kaya palagi kaming napag chi-chismisan ng mga marites e. Kasi siya rin naman ang gumawa ng mga bagay na ikaka chismiss niya. Isa na roon ay ang mga ungol niyang malalakas. Napatampal ako sa noo ko. Kapagkuwan ay inis akong napatayo bago lumapit sa ding-ding na gawa sa plywood na siyang humaharang sa mga pagitan namin. Malakas ko itong kinatok, "Ma, baka puwede pong pakihinaan ang boses niyo? Remember, wala po kayo sa concert," namumuryo kong sigaw. Oo, sumigaw na 'ko para marinig niya. Kasi kung hindi ako sisigaw, paniguradong hindi niya 'ko maririnig, lakas niya kasi kung maka ungol e. Daig pa 'yong mga lasing na nag vi-videoke sa kanto. "Oohhhkay anak," rinig kong sagot nito. Mapaghahalataan pa rin sa boses nito ang sarap na kan'yang nararamdaman. Napailing na lamang tuloy ako bago muling umupo sa upuan na nasa gilid ng mesa ko. Bata pa lamang ako ay sanay na 'ko sa ganito. Sanay na ako sa malalakas niyang pag-ungol sa tuwing may dinadala siya ritong costumer. Bata pa lamang ako ay sanay na rin ako na halos iba't-ibang lalaki ang inuuwi niya rito. Bata pa lamang ako sanay na 'ko sa trabaho ng mama ko at siguro isa iyon sa mga naging dahilan kung bakit ako naging kagaya niya'ng isang... p********e. Everyone has a story to tell so let me tell you the story of my p****i life. And it was all started when the hot and gorgeous governor bought me for a half million.