SA ILANG MINUTONG pagkakatulos ni Krisstine mula sa kanyang kinatatayuan ay namayani ang nakabibinging katahimikan sa buong kwarto. Si Blitzen ay nanatiling nakahiga sa sofa at nakapikit na tila ba nahihimbing nang natutulog. Mataman niyang pinagmasdan ang nakapikit na binata. He always had that "I-don't-care" attitude. Na para bang siya lang lagi ang bida sa problemang pareho naman nilang kinasasangkutan. She'd always thought that it was so unfair, iyong tipong siya ay sobrang affected tapos ito ay patulog tulog lang?
"Huwag mo akong titigan ng ganyan, baka bigla kang mainlove sa akin."
Napasinghap siya nang biglang magsalita ang bangkay na si Blitzen. Mayamaya'y marahan itong napamulat ng mga mata. His lazy eyes caught her widening eyes. Napalunok ulit siya. Ang "kakaibang" naramdaman
