ALEGRIA’S POV
UUBO-ubo kami ni Aldrian pagkababa namin ng sinakyan naming tricycle papuntang bayan. Paano ba naman, kung makapagbuga ng usok iyong jeep na nasa unahan namin ay akala mo ay chimney! Agad ko tuloy kinuha ang aking compact mirror sa aking shoulder bag para i-check kung puro dumi na ang aking beautiful face. Mabuti na lang at malinis naman. Very pretty pa rin… Matapos magbayad ni Aldrian sa tricycle ay naghanap muna kami ng ATM machine kung saan pwede siyang mag-withdraw. At nakahanap naman kami. Medyo nakakaloka ang wi-nithdraw niya, ha. Nasilip ko. Thirty thousand pesos! Lahat kaya iyon ay gagastusin niya sa date namin tonight? Hindi naman siguro. Ayokong umasa. Masakit. Chos!
Hindi na namin ginamit ang car niya kasi ang alam ko, eh, wala na iyong gasolina. Saka mas maganda
