"Dad..."
Halos pinigilan ko na ang hininga ko. Nahabag ang puso ko nang makita ang kabuuang anyo ng Ama ko. His appearance change so much
Ang laki ng pinayat ni daddy. Hindi ko alam kung dahil ba sa stress sa trabaho o sa pag iisip sa akin. Pero mukhang parehong bagay ang nagbibigay problema sa kanya.
Ngumiti siyang napatitig sa akin.
"You look so different, hija? Who's responsible for the change?" He put both of his hands on his hips.
"Dad, I missed you..." sa mahigpit na yakap ko.
Ang boung akala ko kasi ay magagalit siya pero hindi pala. I thought I will be crying like a river, but no it's not. Because here I am hugging my dear father in my arms, and I miss him... I miss him so much.
"I'm sorry, dad."
He took a deep breathe before talking.
"It's okay, hija. It's not your fault.
