NATALIA’S POV
Tumingin ako sa kamay ko at ngumiti sa kaniya.
“Yes, gaya nga nang sinabi ko. Minor accident lang iyon.”
Tumayo ito at may kinuhang susi sa bulsa niya. Susi iyon ng kotse.
Inabot niya iyon sa akin.
“Nasa garahe ng bahay natin dati, in case na gusto mong kunin ang kotse mo,” wika niya sa akin.
“Salamat, kukunin ko na lang kapag pwede na akong mag-drive.”
Tumango siya sa akin. Kaya ba siya nandito para ibigay lang ang susi ng kotse ko? Pwede naman niyang ipadala ito sa iba o pwedeng tumawag na lang siya para ako na mismo ang kumuha. Hindi na sana siya siya nag-abala pang dalahin dito.
“Sige, alis na ako,” paalam niya.
Tumango lang naman ako sa kaniya. Alam naman na niya ang daan palabas kaya hindi ko na siya kailangang ihatid pa sa pinto. Pero biglang lumabas si Mommy
