Scandal on the 10th Floor

Ako si Enzo—tahimik at underdog sa 3rd Floor ng ICONIC Financial Group. Bawat umaga, may hawak akong tumbler ng kape—mapait, pero pampagising. Para sa karamihan, balewala ako; ‘di nila alam, sinisikap kong magpakatatag para sa pamilya ko sa probinsya. Pangarap kong mapansin, kahit minsan lang. Sa ICONIC Financial Group, mas mahalaga raw ang koneksyon kaysa kakayahan. Kaya naman, tahimik akong nagtatrabaho, nagsusumikap kahit walang pumapansin. Sa bawat sulok, naririnig ko ang ingay ng mga chismis at inggit. Pero para sa akin, isa lang ang aking prinsipyo: dumiskarte nang matino, kahit binabalewala nila ang halaga ko. Nakatitig ako sa notification ng email ko. Lagi itong nagpaparamdam ng stress. Pero ngayon, may dumating na balita: may bagong empleyado sa team ni Ava. Bakit kay Ava? Hindi ko siya kilala. Napatanong ako kung sino siya, at bakit parang may nakaambang na bagyo sa pagitan naming lahat? Ito na ba ang simula ng gulo? Ito ang araw ng unang pasok ni Ryan sa opisina, at ramdam ko agad ang tensyon na parang kumukulo sa hangin. Tahimik akong pumuwesto sa gilid, gaya ng nakasanayan ko, habang pinagmamasdan ang bawat kilos ni Ava sa tuwing bumababa siya dito sa 3rd floor. Bagong empleyado si Ryan, pero para bang may personal na alitan sila. Nakikita ko kung paano kumunot ang noo ni Ava tuwing binabanggit ang pangalan niya, at kung paano niya malutong na itinatapon kay Ryan ang pinakamabibigat na gawain. "Grabe ka, ‘Te. Kalma lang," bungad ni Jai, ang HR Assistant na walang inuurungan, sabay kindat sa akin. Napangiti ako nang bahagya, ngunit nanatiling alerto. May kakaibang bigat sa himpapawid na hindi ko maipaliwanag. Habang pinagmamasdan ko si Ava, biglang may napansin akong kakaiba sa lamesa ni Ryan. Isang lumang folder na tila luma na at medyo kupas. Nakasulat dito ang pangalan ni Ava at ilang numero na hindi pamilyar. Sinubukan kong lapitan, ngunit bigla akong napatingin kay Ryan—may hawak siyang cellphone, tila may tinitingnan na larawan. Nakita kong nagsalubong ang kilay niya, parang gulat at natatakot. Naisip kong baka ordinaryong papel lang iyon, pero bakit mukhang mahalaga ito kay Ryan? Pinigilan ko ang sarili kong magtanong. Ako'y walang karapatan para manghimasok, at baka lalo lang akong mapagbintangan. Gayunman, hindi mawala sa isip ko ang folder na iyon. May mga nakasulat na petsa, at sa gilid, may mga initials na hindi ko maintindihan. Nabuo tuloy sa isip ko: ano kaya ang kinalaman ng folder kay Ava? At bakit mukhang nakakagulo ito sa isip ni Ryan? Sa lahat ng naririnig kong tsismis at paninisi, pakiramdam ko’y may mas malalim pa—isang bagay na nag-uugnay kay Ryan at Ava bago pa man sila muling magkita dito. Hindi ko alam kung ano ang laman ng folder, pero sigurado akong magiging susi ito sa mga susunod na mangyayaring kaguluhan. At nagsisimula na nga ito. Nagtagpo ang tingin namin ni Ryan nang halos magkasalubong kami sa hallway, dala pa rin niya ang kupas na folder. Kumislot ang isipan ko—parang may demonyong nagsasabing dapat kong alamin ang laman nito. Pero agad kong tinabig sa isip ang ideyang iyon. Hindi ako ang tipo ng taong nakikisawsaw sa gulo, lalo na’t wala akong sapat na katungkulan. Kulang ako sa impluwensya at ayokong mahila sa kumunoy ng office politics na alam kong mas madumi pa sa kanal ng apartment na tinitirhan ko. Habang nakaupo ako sa workstation ko, narinig kong pabulong na nagtatanong si Jai, "Hoy, Enzo, balita ko may hawak daw na lumang folder si Ryan na may kinalaman kay Ava? Ano na naman kaya yung gulo na yun?" Mukhang si Jai lang ang nakakapansin ng pagka-iba ng kilos ni Ryan—ang iba, masyado nang abala sa sariling trabaho o kaya’y takot ma-involve sa intriga. Bumuntong-hininga ako. "Hindi ko alam, Jai," mahinahon kong sagot. "Mas maigi sigurong hindi ko pagtuunan ng pansin. Ayoko nang dagdagan pa ‘tong mga dramang nangyayari." Sa totoo lang, ramdam ko ang pag-aalinlangan ko—ano ba ang karapatan kong pakialaman ‘yon? Mabuting empleyado lang ako na sumusunod sa proseso, wala akong hawak na kapangyarihan. "Ha? Eh ikaw pa naman ang pinakamatyagang tao rito," sabay irap ni Jai. "Kung kani-kanino na nga kumakalat ng tsismis, pero hindi mo ba gustong malaman ang katotohanan?" Hindi ako makasagot. Naisip kong baka tama siya—maaaring humantong sa mas malaking gulo kung mananatili akong walang pakialam. Gayunman, nanatili ako sa pwesto ko, nagkukunwaring abala sa mga papel. Sa paligid, tuloy pa rin ang trabaho’t kuwentuhan, parang normal na araw. Wala silang ideya na may nagbabadyang lihim na maaaring sumabog anumang sandali. At ako, nananatiling tahimik, nagdadalawang-isip kung dapat ko bang buksan ang kabanatang ito—ang kabanatang baka tuluyang magpabago sa pananaw ko kay Ava, kay Ryan, at maging sa sarili kong buhay. "Enzo, nakita mo ‘yung email blast?" bulong ni Jai, halos sumisigaw pero pabulong pa rin. "May leaked report daw na inaakusahan si Ava ng power-tripping. Sinong kaya may pakana nito?" Napatingin ako sa paligid, kinakabahan. "Hindi ko alam. Nakarating rin ba kay Ryan?" Biglang lumitaw si Ryan mula sa kabilang cubicle, dala pa rin ang lumang folder. "Pare, kailangan ko ng tulong mo," bulalas niya, habang nakatitig nang diretso sa akin. "Lumala na ‘to, at tingin ko… may connection ang report na ‘to sa hawak kong file." Napakunot-noo si Jai. "Ano ba talagang meron diyan, Ryan? Bakit parang oras-oras ay may bagong pasabog?" Sumilay ang kaba sa mukha niya. "May na-receive akong impormasyon na posibleng bumaligtad sa reputasyon ni Ava. Hindi ko matitiis na manahimik kung alam kong sinusundan siya ng maling tsismis." Hindi ako nakapagsalita kaagad. "Bakit ako? Bakit hindi si Ava ang lapitan mo?" Napayuko si Ryan. "Hindi niya ko pagkakatiwalaan matapos ng lahat ng ginawa ko noon. Pero ikaw, Enzo… alam kong ‘di ka nakikisawsaw, kaya mas mapagkakatiwalaan ka." Nagsalubong ang tingin namin ni Jai. "Enzo," aniya, "baka ito na ‘yun. 'Yung sinasabi kong clue na hinahanap mo. Hindi pwedeng wala tayong gawin." Huminga ako nang malalim, naramdaman kong kumakabog ang dibdib ko. "Ano bang gusto n’yong gawin?" Umatras si Ryan nang bahagya, inabot sa akin ang folder. "Paki-tingnan mo, paki-verify kung totoo o gawa-gawa lang. Ikaw lang kasi ang may akses sa ilang financial records, ‘di ba?" "Hindi ako sure kung pwede ‘to," sabi ko, bagama’t nanginginig na ang kamay ko habang tinatanggap ang folder. "Enzo, urgent na ‘to. Kung may ebidensyang sisira kay Ava, kailangan mo ‘tong makita bago pa lumala," giit ni Jai. Napatingin ako sa folder. Ito na ang hindi ko mapigilang pinto—kailangan kong buksan, kahit hindi ko alam kung anong makikita ko sa loob. "Sige," mahinang tugon ko. "Jai, tingin mo, okay na ’tong analysis ko?" bulong ko, habang sinusuri ang mga nakalap naming file. "Ayos na siguro 'to, Enzo, mukhang solid na ’to," sagot niya ng may ngiti. "Iharap mo kay Ava, tapos ipaalam natin sa HR Head." Pakiramdam ko’y on track na kami. "Tamang-tama, mas mabilis nating malalaman ang puno’t dulo," dagdag ko. Biglang lumapit si Ryan, namumutla. "May biglang pumasok sa opisina—si Adrian. Hawak niya ’yung confidential data!" Napahinto ako. "Paano niya nakuha ’yon?" "Wala akong alam!" hiyaw ni Ryan na nababahala. Sumikip ang dibdib ko. Akala ko alam na namin ang pasikot-sikot, pero mukhang may mas malalim pang sikreto si Adrian. At kailangan humanda. "Enzo, may kailangan kang makita," bulong ni Jai, habang inaabot ang folder. "Bakit andito ang pirma ni Ryan, at iba pa ang date?" "Gawa ba niya ’to?" habang naguguluhan. "Posible," sagot ni Jai. "Pero ang mas nakakagulat, may sulat siya kay Adrian—nag-uusap sila tungkol kay Ava." "Anong ibig sabihin nito?" Biglang nanlamig ang katawan ko. Kung may sabwatan man, mas malalim ito sa gulo kaysa sa inaakala ko. "Baka hindi talaga siya kakampi," bulong ni Jai. "Ingat ka, Enzo." "Pero tinulungan niya tayo kahapon, di'ba?" tutol ko, habang naaalala ang sincerity ni Ryan. "Lahat pwedeng magbago, Enzo," madiin na sabi ni Jai. "Jai, hindi puwedeng totoo ’tong nabasa natin," sabi ko ng nanginginig. "Enzo, ipipikit mo na lang ba ’yang mga mata mo?" balik niya, nagtataka. Malungkot akong tumitig sa folder. "Lahat dito may tinatagong agenda." "Natatakot ka?" "Oo," sagot ko, "paano kung mas lumala?" "Nasa ’yo kung itutuloy mo," wika ni Jai. Pinilit kong ngumiti. "Ayokong madamay, pero parang hindi na pwedeng umatras." "Kasali ka na, Enzo," bulalas ni Jai. Huminga ako nang malalim. Ramdam kong mas delikado na ang lahat. "Hindi ko alam..." habang tinatakpan ko ang folder. "Ava..." bulong ko habang nakatayo kami sa fire exit. Nanginginig ang kanyang mga kamay, at namumugto ang mata—parang naglalaman ng napakalalim na kirot. "Bakit ganito?" tanong ko, ngunit wala siyang kasagutan. Sa loob ko, umaalingawngaw ang tanong na: Bakit ako nakikialam? Habang sa isipan ni Ava, umuukit ang tanong na: Bakit sa harap niya, hindi ko maitago ang sakit? "Alam mo, hindi natin maaaring balewalain ‘tong nararamdaman natin," ani Jai, lumapit nang dahan-dahan. "Kung hindi natin haharapin ito, lalo lang itong lalaki." Napaisip ako sa nakaraan—mga alaala ng pagkabigo at sakit na nagtulak sa akin na magtago. Ngunit ngayon, ramdam ko ang bigat ng responsibilidad: hindi lang ito personal, kundi nakataya ang buong kinabukasan namin sa opisina. "Handa na ba tayong harapin laban na ito?" tanong ko na may halong kaba. Sagot ni Ava, "Oo, kahit takot ako, kailangan nating magpatuloy." Biglang pumitas ang isang mensahe sa aking telepono: "Watch your back." Naramdaman namin ang pagdating ng bagong kaaway—at opisyal nang nagsimula ang unang pagsubok.