CHAPTER THIRTY TWO

1338 Words
She knew she don't have any choice but to serve him. Gaya ng sinabi nito, binayaran na nito ang serbisyo niya para sa gabing iyon. And it was what she told him last night. So whether she like it or not, she want it or not, kailangan niya itong pagsilbihan. Mariin muna siyang napalunok bago unti-unting inihakbang ang mga paa papunta sa kinaroroonan nitong couch. Trying so hard to calm herself. 'Trabaho lang ito Drey, don't take it at heart.' Bulong niya sa isip at umupo na sa tabi nito. Binuksan niya ang bote ng alak at dahan-dahan na nilagyan ng laman ang kopita nito, with him watching her move. It was an awkward silence. First time niyang nagsilbi ng customer doon sa VVIP na nag-iisa lang. Pero hindi iyon ang nagpapakaba at nagpapa-awkward sa kanya. The reason is, it's because it was him. Meron pa siyang napansin rito. Tingin niya, nakainom na ito. "You're acting as if I have a contagious disease. Hindi ka naman ganyan kay Andro kagabi. You are sitting beside him with your legs almost touching his. And you are smiling sweetly. Bakit sa akin ngayon ang layo ng upo mo?" He said grimly. "Come here Drey. I want you close." Matigas nitong dugtong at walang babalang hinawakan ang kanyang palapulsuhan at hinila siya palapit, making her lost her balance. She screamed as she landed on top of him. Agad niyang sinubukang kumawala. But to her horror, he pressed her body more unto him. "Z-Zeth, ano ba! Bitiwan mo ako!" "How dare you said you already forget everything that happened! Ganoon lang kadali?" He said darkly. "Sinasabi ko sayo, hindi ko iyon hahayaang mangyari. I will not give you the pleasure to it. Not until I am alive!" Hindi agad niya nakuha ang ibig nitong sabihin kaya napakunot-noo siya. Pero nang unti-unting ma sinc-in sa kanyang utak ang nangyari kanina sa coffee shop ay nanlamig siya. She told Marga that she already forget everything. It was why he is in rage now. Did he believed that she really did forget? Sana nga, sana nga ganoon iyon kadali. "I will make you remember everything if you happened to forget. Every ounce of it!" Matigas pa rin nitong sabi. "And since I paid you for tonight, gagawin mo rin lahat ng gusto ko!" She winced and smile bitterly. "K-Kung iyan ang gusto mo Zeth." Kalmado at maikli niyang sagot. Pero tingin niya mas lalo nito iyon ikina-irita. Mariin nitong hinawakan ang magkabila niyang braso saka siya itinulak palayo sa katawan nito. Hindi naman iyon ganoon ka rahas ngunit sapat pa rin iyon para bahagya siyang mapahiga sa couch. Bago pa man siya umayos ng upo ay lumapit na ito at kinorner siya. "Ganyan ka rin ba ka sunod-sunuran kay Andro, huh?" Galit nitong pakli. Ikiniling niya ang ulo. Paanong nasali si Andro sa usapan. Why do he need to bring him up? "Ginagawa mo rin ba ang lahat ng gusto niya tuwing nandito siya? You allowed it, why? Dahil binabayaran ka? Pera na ba talaga ang katapat mo ngayon?" Those words hurt. Pero hindi siya pwedeng magalit, dahil iyon naman talaga ang totoo. She wouldn't be here taking all this insult if not for the money she's after. Ang hindi niya lang talaga maintindihan ay kung bakit kailangan nitong idamay si Andro. Imbes na patulan ito ay sinalubong niya pa ang titig nito. She plaster a smile after. As sweet as possible she could make. "You don't have to be upset about that matter Zeth because I treated every customer fairly. Hindi lang si Andro. And because you paid for my service for tonight, asahan mo rin na seserbisyuhan kita ng gaya sa kanila." Ngumisi ito. "Then, wala palang magiging problema kung ganoon." She furrow her brows as she felt his hand on her legs. Dahan-dahan iyon gumapang papunta sa kanyang hita. What the hell is he doing! "I can touch you like this, right? I saw Andro did this to you last night." Naalarma siya. Hindi iyon ang ibig niyang sabihin sa sinabi niyang serbisyong ginagawa niya. At hindi siya hinimas ni Andro kagabi. It was just an unintentional touch. Pero ito, sinasadya nito iyon ngayon! Inilapit nito ang mukha sa kanya. His lips almost touching hers. Amoy niya ang mint at alak sa hininga nito. "I also saw him this close to you, almost kissing you. Kung hindi ako dumating baka nga nahalikan ka na niya. And you seem to like it so." He continue darkly. Pinagapang pa nito ang kamay nito sa likod ng kanyang hita. Almost on her butt. "Damn! Why did you wear jeans? Kagabi kay Andro, short shorts ang gamit mo!" Yamot nitong sabi. It made her gritted her teeth. Ngunit kasabay din niyon ang pagpitlag niya. She should feel disgusted to his touch like what she felt to the other customers taking advantage, pero iba ang nararamdaman niya sa hawak nito sa kanya. It was like.. it was like... She felt it then.. once in a meadow. Once upon a time. The magic of his touch. The enchantment of his kiss. Akala niya wala ng pagkakataon na mararamdaman niya ulit ang ganoong pakiramdam, but right now, still with him, all the barriers she made for herself melted down like an iceberg hit by the blazing sun. Para sa iba, isang mababang uri na siya ng babae base sa kanyang trabaho, na hindi siya karapat-dapat. Maybe... But she can proudly say that she's still untouched until this very age. At si Zeth lang ang tanging lalakeng nahalikan niya mula noon. At kung ito man ang magiging una niya, then handa siyang magpaubaya kahit hindi iyon ang pangarap niyang lugar. It don't matter to her now, as long as it was him. She close her eyes tight. She ready herself for whatever he wish to do to her. Ngunit lumipas nalang ang ilang segundo ay wala siyang naramdaman. Bagkus tumigil ito. Did he change his mind? Unti-unti niyang iminulat ang kanyang mga mata para lamang manlamig sa nakita niyang mga titig nito. His stare was cold as the snow. And the disgust written on it made her shiver. Tiim ang mga labing umalis ito sa pagkakadagan sa kanya at umayos ng upo. Ini-angat nito ang kopita na may lamang alak at inisang lagok iyon. He filled another glass after and shot it straight too. While looking at him, dahan-dahan siyang umayos ng upo. Naglagay ulit ito ng alak sa kopita. Sa pagkakataong iyon, hindi nito iyon dinala sa bibig. He just hold it and stare infront darkly. "I don't think I can touch you without feeling disgusted thinking about those men who already f****d you. Pang ilan na ba ako kung sakali, huh?" Napalunok siya sa sinabi nitong iyon. So, he thought of her as cheap ang dirty kaya ito tumigil. A w***e perhaps O baka inisip rin nito na may nakakahawa siyang sakit. Another blow hit her rock bottom. She should not be affected. Wala naman siyang pakialam sa iniisip ng mga tao, but from him, why it hurt her so? It hurts to the core. Sinabi na niya kanina na trabaho lang iyon, that she won't take anything at heart, pero hindi na niya kaya sa pagkakataong iyon. If she'll stay a bit longer, she's afraid she'll break into pieces with no way of repair. Tumayo siya. Sa kabila ng sakit na nararamdaman, nagawa niya pang humarap at tingnan ito. "I think you don't need my service anymore judging by the words you have said. So if you'll excuse me, lalabas na ako. If you want to take your money back, I'll talk to our manager." Nilagpasan niya ito. Nasa may pinto na siya ng muling magsalita. "The next time you come here, try not to compare yourself with my other customers or Andro. To tell you frankly, mas di hamak na karespe-respeto sila kaysa sayo." Tiim niyang sabi bago tumalikod. Isa lang ang natatandaan niya ng gabing iyon. That is.. she cried a river again because of him.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD