Ang mga tanong ni Fabella sa akin kung mahal ko ba si Keith ay patuloy na tumatakbo sa isipan ko. Alam ko naman ang sagot sa tanong niya ngunit ako lang ‘tong mas pinipiling magbulag-bulagan.
“It’s okay to run,” biglang saad ni Adam habang nasa biyahe kami papuntang simbahan. “MInsan kailangan din naitn isipin ang sarili natin.”
“I’m all thinking about my son, his future. Hindi niyo naman ‘yon maiintindihan kasi wala pa kayong mga anak. But trust me, Adam Llagas, you will do everything for the sake of your child,” mahina’t mabagal ko lang na sagot sa kaniya.
“You don’t love my friend, do you?”
“Minahal ko naman siya. I suppose to be happy right now, this is what I have dreamt of. G-gusto ko dapat ‘to, eh. Pero kasabay ng pagdating niya—ang pag-aalangan ko sa nararamdman ko kay Keit
