KATULAD NANG nakasanayang gawin ay doon nga nagpakalma ng sarili si Karadine sa lihim na tagpuan nila ni Yvo. At dahil mayroon doong kubo ay naupo siya roon habang nakatanaw sa kalangitan. Hanggang sa maramdaman niya ang pagdating ni Yvo.
"Sabi ko na nga ba at nandito ka, e." Bahagya siyang napangiti.
"Salamat at sumunod ka," aniya.
"Siyempre." Tumabi ito sa kaniya habang hindi pa rin inaalis ang pagkakatitig nito sa kaniya.
Hindi naman niya naiwasang magtanong dito. "Bakit ganiyan ka kung makatingin?"
"Wala lang, alam mo bang paborito kong pagmasdan ang mukha mo?" sabi nito nang hindi nakatingin sa kaniya. Saka pa nito pasimpleng hinawakan ang kamay niya at pinisil iyon gamit ng mga daliri nito. Hindi naman niya naiwasang kiligin.
"Alam mo, Yvo, nakakailang puntos ka na ngayong
