"Honey, wake up."
Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. At nakita ko ang gwapong mukha ni David. All white ang suot niyang damit at nakangiti siya sa'kin. Napansin kong karga niya ang anak namin na si Zoey.
"David." umiyak ako.
Inilahad niya ang kamay niya. "Halika ka na umalis na tayong tatlo."
"Saan tayo pupunta?"
"Sa lugar kung saan wala na tayong mararamdaman sakit at problema."
Tumango ako at pagkatapos ay kinuha ko ang kanyang kamay at pagkatapos ay magkahawak kamay kaming naglalakad kasama ang anak namin na si Zeoy.
ANG LAPAD ng ngiti ko matapos kong basahin ang huling pahina ng aking sinulat na nobela. Hindi ko mapigilan ang excitement kapag pinasa ko na ito sa'king editor.
"Hoy, bruha!" ano ba namang kagagahan ang sinulat mo bakit nadamay kami diyan."
Nanlaki ang mg
