MYSTY’S POV
Tumingin ako kila kuya at saka ko sya niyakap gano’n din si Lou at Dark. “Sobrang saya ko na masilayan kayo at makitang buhay at nayayakap ko.” Nakangiti bagamat lumuluha kong sabi.
“We are happy too. Nagawa mo ang dapat mong nagawa, Mysty.” Nakangiting sabi ni Lou sa ‘kin.
“Patawad kung sa pagkakataon na ‘to ay hindi mo makakasama si tita Zena. Hindi ko alam kung nasa’n sya ngayon.” Malungkot kong sabi.
“Hindi na ‘yon importante sa ‘kin, ang mahalaga ay naibalik mo ang lahat sa dati at mas higit pa kesa no’ng una.” Muli ko syang niyakap at saka ako nagpasalamat din.
Hindi ko inaasahan na magagawa ko ‘to. Pero hindi ko magagawa ang lahat kung hindi rin naman dahil sa kanila. Ang puso ko’y kumpleto na at ang ngayon ay ganap na akong dyosa. Hindi na ako maaring manatili
