THIRTY SEVEN

2820 Words

Halos hindi kuna maidilat ang mata ko sa sobrang pamamaga. Simula kahapon ay iyak lang ako ng iyak. Ngayon ng magising ako ay ganoon ulit. Halos hindi na nga ako makahinga kagabi sa kakaiyak. Si Zillion konti nalang dadalhin na ako sa ospital nababaliw na kakapatahan sa akin.  "Anuna besh? Puro iyak nalang? Nyeta ka daig mo pa ang namatayan ei."  "Buset ka.. Magassist kana nga doon." "Besh maawa ka naman sa make-up artist mo. Kanina pa yan napapagod kakaretouch sayo. Wala ng ending puro retouch nalang. Tsaka masama sayo yan magagalit sila sakin ei."-inirapan ko nalang sya. Kanina pa kasi ang ingay-ingay. Hindi rin tuloy sila matapos. Nagsleepover kasi si Xie sa bahay at nanood kami ng k-drama grabi ang iniyak ko doon. Hanggang ngayon tuloy dalang-dala ko pa.  May pictorial kasi ako nga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD