Zillion
Lumakad ulit ako papalapit sa bintana ng may tumunog na kotse. Pang ilang silip, ikot at lakad kuna ito kahit ako ay napapagod din sa ginagawa ko.
Pasado alas dos na ng madaling araw pero wala paring Saffron Elisse na pumapasok sa pinto ng bahay. Ayoko man pero talagang natatakot ako para sa kanya at sa kung anong naiisip nya. Pag ganito si Elisse mad nakakatakot. Dahil ano mang oras kaya nya akong iwan. Sya ang tipo ng babaeng kahit importante ka. Ipaparamdam nya parin sayong wala kang halaga. At yun ang puntong kinakatakutan ko.
I didn't spend my thirty years in life waiting for her just to be left alone again. Sapat na yung ilang taon akong lumayo sa kanya, wag nya ng dagdagan.
"Tumigil ka nga kakalakad mo bro.. Parang kang di matae sa itsura mo ei."-sita sakin ni Mart.
