The Fierce Element Series 1 (Crazy for you) The Zipper Tandem

CEO's LOVE CONFESSION

Kinakabahan na nagtago si Copper sa ilalim ng kanyang desk. Hindi naman siguro magdududa ang boss na hindi siya makita sa upuan. Pwede lang nito isipin na baka nasa comfort room lang siya. Pigil niya ang hininga. Meron siya kutob na nakainom ng alak ang boss. Wala siya ideya kung dumating na ito na nakainom. O’ sa P.L lang nito umekstra. Madami kasi stosk na alak ang boss niya sa personal refrigerator sa personal lounge nito. Siguro naman aware ito as CEO sa regulasyon ng sariling kompanya. Pagdating sa disiplina. Dapat ito ang unang-una na modelo.

Hindi tuloy niya malaman. Kung meron ba malaking problema ang boss.

Buong akala niya ay successful na ang ginawa. Napangiti siya. Bigla ay nahawakan at napisil niya ang ilong. Ngunit tila meron langgam na kumagat sa kanyang dalawang braso. Mas inuna niya iyon. Dahil sa kati at sakit ng pagkagat ng langgam.

“What are you doing there?” nakangiting sabi ni Zinc sa kanya. Saglit na kumunot ang noo nito. Pero dagli din naman napawi.

“Ahh..kinuha ko lang po yun ball pen na nahulog.” Pagsisinungaling niya na napangiti na din. Hindi na niya naisip na mapagmasid ang boss.

“Ball pen…Really? Wala naman ako makita na hawak mong ball pen.” Nakatawan si Zinc na mukhang nawiwili sa pagsisinungaling ng sekretarya.

“ay…sorry Sir Zinc meron lang po pala ako kinuha sa ilalim ng table.” Kumamot sa ulo si Copper. Nadismaya sa ginagawang pagdadahilan.

“Huh…ang tagal mo naman manguha.” Panghuhuli ni Zinc na nakamasid sa kamay ni Copper.

Mukhang hindi umobra ang kanyang katwiran. Matalino talaga ang boss. Gusto tuloy niya sisihin ang langgam. Kung hindi siya nito kinagat. Hindi sana tumunog ang kanyang pagbahin. Dahil napigilan pa sana sa pamamagitan ng pagpisil sa ilong. Napayuko na lang siya

“Copper are you hiding me?” tanong ni Zinc sa kanya na nanunuya ang boses. Pero namumungay ang mga mata nito na nakatitig sa kanya. Gusto niya isipin na baka gawa lang iyon ng alak na nainom. Hindi naman siguro sinasadya ni Zinc na magpapungay ng mata sa kanya. Lalo pa at nasa loob sila ng opisina.

“Naku…Sir hindi po. Meron lang po talaga ako kinuha sa ilalim ng table.” Mariin niyang tanggi na sinalubong ang tingin ng boss. Para mapaniwala niya ito sa kanyang katwiran.

“Okey got it. Sinabi mo eh. Pero alam mo Copper…Sorry ha! Pero hindi ako naniniwala na meron ka kinuha sa ilalim ng table. Dahil meron ako kutob na pinagtataguan mo lang ako.” Nakangisi si Zinc habang patipa-tipa ang isang paa nito at nakahalikipkip ang braso. Nakasandig iyon sa gilid ng kanyang table.

“Sir Zinc…Hindi naman po! Tsaka! Wala naman po ako dahilan. Para pagtaguan ka po. Hindi ba okey na po tayo.” Alanganin na katwiran niya.

“Nope…!” anong ibig sabihin nito na hindi pa sila okey. Pakitang tao at balat-kayo lang ang lahat ng ipinakita nito sa kanya.

“Sir Zinc-----” nagtatanong ang kanyang mga mata.

“We’re not okey. What I mean is, I have a huge problem. Kaya nga napainom ako ng wala sa oras. Alam ko bawal ito sa opisina. Kaya lang this is my own way. Para kahit papaano maibsan man lang ang nararamdaman ko. Actually, I’m not drunk. Just sligthly tipsy.” Kinagat ni Zinc ang pang-ibabang labi. Sabay kumamot sa ulo at ngumiti.

“Sir Zinc---I’m sorry to hear that po.” Meron pag-aalala sa boses niya.

“It’s okey Copper. A---lam mo ba kung ano ang tunay na problema ko?” halatang pigil ni Zinc ang emosyon sa sinabi nito.

“Sir I am willing to listen po.” Pang-aalo ng dalaga sa boss. Sa sinabing iyon ay tumitig sa kanya si Zinc na tila nakakahipnotismo ang paraan ng pagtitig nito. Ang malamlam na mga mata ay talaga namang lantaran na napaka-gwapo. Kumbaga sa salitang palasak titig pa lang pamatay-ulam na. Ganyan si Zinc De Castro tumingin sa kanya ng mga sandaling iyon.

“You…!” nanlaki ang mga mata ni Copper sa tinuran ng boss.

Napaangat ang kanyang katawan. Kunwari ay dumako ang mata sa printer. Natatakot siya na ibuka ang bibig. Wala siya lakas ng loob na magtanong. Pinanghihinaan siya ng loob. Maliwanag ang kanyang narinig “YOU”. Ibig ba sabihin ay siya ang tinutukoy nito. Ibig ba sabihin ay siya ang problema nito. Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman. Kaya minabuti niya na maglakas-loob na magtanong sa boss. At para na rin sa ikapapanatag ng kanyang kalooban.

“Sir Zinc hindi ko po maunawaan ang sinabi mo.” Nag-aalangan niyang wika. Tinitigan lang siya ni Zinc. Bago ito nagsalita ng marahan at may paggalang.

“Copper it’s simply you. I don’t know what happened to me. I don’t understand what’s happening in my life. I am happy in my life even without any commitment. I don’t believe in love. To love and be loved is a crazy things. In my twenty-seven years existing in this universe. It was never happened to me. Only now. Only now. Only now.” Halos matigagal si Copper sa rebelasyong narinig mula sa boss. Pinisil pa niya ang pisngi. Nakaramdam siya ng sakit. So! Ibig sabihin hindi siya nananaginip. Totoo ang lahat ng nagaganap. Posible kaya na totoo ang lahat ng sinasabi nito? Parang hindi siya makapaniwala na ang dating boss na suplado sa kanya. Ngayon ay tahasang nagsasabi ng ganito.

“Copper I’m beginning to like you.”

“Copper I’m beginning to care for you.”

“Copper I’m beginning to love you.”

“And yes! I am sure that I am falling in love with my secretary.”

“Copper I love you.”

“Copper I love you so much “

“Copper I love you more and more.”

“Galit na galit ako sayo. Ayaw na ayaw kita. Binubulyawan kita. Sinusungitan kita. Pinapahiya kita. Wala ako pakialam sa nararamdaman mo. Kahit alam kong nasasaktan na kita ng sobra. Naging bastos ako sa pananalita sayo. Pero lahat ng iyon pala ay pawang paimbabaw lamang. I’m really sorry my love. Kung nasaktan kita. Mahal na mahal ka ng CEO…Miss Copper Valencia. Ngayon alam ko na kung bakit ang ating pangalan ay parehong kinuha sa table of elements. We’re destined. We’re so lucky to have each other.” Tahasan ng umamin si Zinc sa totoong estado ng kanyang puso.

She was so flattered. Pakiramdam niya ay sobrang napaka-special niya para sa boss. Gusto niya ito sugurin ng yakap. Gusto niya ito pupugin ng halik. Gusto niya ito lambingin ng bonggang-bongga. Ngunit sa kabila ng kagalakan at kaligayahan ng kanyang puso. Naroon pa din ang pag-aalinlangan na maniwala agad sa sinabi ng boss. Hindi siya dapat magpadala sa bugso ng nararamdaman para dito. Yumuko lang ang kanyang ulo. Ayaw niya magbitiw ng kahit isang salita.

“Copper please do you want to say something.” Tila nagsusumamo ang boses ni Zinc.

“Sir Zinc I’m sorry po. Wala po ako dapat sabihin. At wala din po ako gusto sabihin.” Iyon ang mga salitang namutawi mula sa labi ni Copper. Batid ng kanyang puso na nasasaktan siya sa mga sinabi. Pero kailangan din niya tikisin ang sarili. Gusto muna niya malaman. Kung sinsero ba ang boss sa intensyon sa kanya. Mahirap din kasi kung basta na lang siya susunggab sa isang relasyon without knowing Zinc deeply. Naroon ang pagnanais niya na bigyan ito ng pag-asa.

“Copper please say something even it’s negative or positive. I will listen. I will accept it. I will respect your decision. Just want to hear your words.” Nagsusumamo na wika ni Zinc. It was a touching moment indeed.

She don’t want to see tears with the eyes of Zinc.

She don’t want to hurt Zinc.

She don’t want to feel that Zinc will have a resentment over her.

She don’t want to refuse with the love of Zinc.

But she was afraid that might be Zinc is just only testing her.

She is becoming paranoid that might be Zinc just want to play with her.

Naghahanap lang pala ito ng babaeng mapag-paparausan.

“Sir Zinc I am really sorry po.” Maliwanag ang naging sagot ni Copper. Para kay Zinc. He was basted. Nakayuko iyon ng ulo na lumabas. Hinila pa nito ang glass door. Naglikha ng ingay sa paligid. Umuwi ang boss na hindi man lang siya kinibo. Inaasahan na niya na bagyo ang ibibigay nito sa kanya. Na baka kulang na lang ay batuhin siya nito at palayasin.

Pero tila kabaliktaran ang nangyari. Dahil pagpasok niya kinabukasan ay sumalubong sa kanya ang humahalimuyak na red petals. Para iyon red carpet na sinundan ng tingin papunta sa kanyang table. At doon bumulaga sa kanya ang isang bouquet of red and white roses. Kasama ang isang box na ferrero chocolates. Simula na ba ito ng panliligaw ng boss. Dahil lantaran na ang pagpapakilig nito sa kanya. Lumawak ang kanyang pagkakangiti. Ngunit dagli din napawi. Lalo na ng maisip, na baka ginawa din ito ni Zinc sa iba pa nitong sekretarya.

My love Copper,

You are so special to me…!

Love,

Zinc

Iyon ang nakasulat sa card na nakasingit sa bouquet. Mabilis siya lumabas. Alam na alam niya kung saan makikita si Zinc sa ganoong oras.

“Sir Zinc excuse me po.”

“Yes!”

“Sir thank you so much po sa flowers and chocolates. I’ll prepare your coffee po. Please give me few minutes po.” Parang may pakpak na ipinagtimpla ng kape ang kanyang boss. Ipinatong din agad iyon sa center table. Gusto pa sana niya kausapin man lang ang boss. Pero minabuti na lang niya ang umalis. Inakala nga niya na tatawagin din siya ng boss. Pero maliban sa salitang “thank you” ay wala na din siya narinig. Kanina noong nagpasalamat siya. Isang tipid na ngiti lang din ang isinagot sa kanya.

“Inay…Vina…” malakas na wika ni Copper pagpasok sa gate. Nagmamadali naman na lumabas ang kanyang Inay at kapatid.

“Ano po ito?” nagtataka na tanong niya na itinuro ang dalawang box na malaki na punong-puno ng assorted grocery items.

“Anak…ngayon lang din namin nakita. Baka kskalagay lang dito.” Sabi ng kanyang ina

“Ate…ano ito?” si Vina naman ang nagtanong ng mapansin ang isang brown envelope sa ibabaw ng isang box. Meron iyon pangalan ni Vina sa ibabaw. Napaisip pa si Copper kung ano ang ibig sabihin ng E.A kalaunan ay nahinuha niya.

Ahhh…might be it’s refer educational assistance. Pero sino ang posibleng gumawa nito sa kanyang pamilya. Napatingin siya sa ina at kapatid. Sigurado siya at iisa ang tumatakbo sa kanilang isip.

“Anak…sino kaya ang sender ng mga ito?” nag-aalalang tanong ng kanyang ina.

“Inay…Mama wala nga po ako maisip.” Sagot niya na natutulala pa.

Pagkatapos ay binalikan ulit ang dalawang box. Grabe…lumalagusaw na expensive grocery items. Daig pa ng sender ang nagpapackage sa kanila ng tatlong jumbo box.

“Hmmmm…ate…meron ako naiisip” nanunudyo ang tingin ni Vina sabay ngumiti sa kanya.

“Vina please…!” banta niya sa kapatid na umirap.

“Ate…! Pustahan tayo gusto mo” tumatawang sabi ni Vina

“tsseeeh…! Tumigil ka. Charrrott…” nakangiti na din na sagot niya sa kapatid.

“I told you ate. Hahaha.”

“Aba…mukhang meron ako hindi alam ahh…Out of place ang mother.” Hirit naman ng Inay nila

“Inay…Mama naman eh…ang hina maka-gets. Hahaha.” Pagbibiro ni Vina na kunwari ay meron ibinulong sa ina. Tulong-tulong silang tatlo na binuhat ang dalawang box na malaki. Sama-sama din nila inialwas ang mga iyon. Pero sa totoo lang napakalaking tulong nito. Sa tulad nila na bumibili ng retail na cooking oil. Trenta pesos din kasi ang isang boteng maliit na lapad. Kapag nagprito ng crispy pata o fried chicken. Kahit ilubog na sa mantika. Sa sobrang dami ng spring cooking oil in a gallon.

“Inay…Mama kahit magluto tayo ng chicharon at banana chips noh..” palatak ni Vina na tuwang-tuwa talaga sa galon-galong cooking oil. Meron na din kasama iyon na dozens pack of crispy fry.

“Ate, does Kuya Zinc courting you already?” hindi na napigilan na magtanong ni Vina na sa kanilang Inay nakatingin. Waring inoobserbahan ang magiging reaction nito.

“Hindi ahh…bakit naman ako liligawan ng boss ko?” Mariin niyang wika na hindi ipinahalata ang pagsisinungaling.

“Are you sure…ateeeee?” nanghuhuli na tanong ni Vina.

“Oo naman noh…tsaka! Ang alam ko meron girlfriend si Sir Zinc nasa ibang bansa. Baka nga uywi na daw at magpapakasal na sila.” she is trying to create a fake story. Para lang mapaniwala ang ina at kapatid sa sinasabi

“Hoooohhhhh…really…totoo ate? Hmmm…bahala ka ate. Baka mamaya magkatotoo ang mga sinabi mo. Tapos lumuha ka ng suka na may sili. Dahil sa anghang ng pakiramdam mo. Charrrooottt…!!!” tumawa ng malakas si Vina.

Saglit na natigilan si Copper sa sinabi ng kapatid. But she preferred to ignore it na lang.

Pagpasok niya kinabukasan. Naabutan niya na naroon na ang boss sa personal lounge nito. Gusto sana niya tanungin ito tungkol sa groceries pack na natanggap. Ngunit pinanghihinaan naman siya ng loob.