"Ano'ng ginagawa mo rito?" tanong ko. Binundol ng kaba ang dibdib ko habang nakatingin sa kaniya. Napahigpit ang kapit ko sa braso ni Devin at ramdam kong pati siya ay kinabahan.
Kasalukuyan kaming naglalakad papunta sa apartment para makipagkwentuhan kay Freidrich nang makasalubong namin siya. Hindi naman niya kami sinasaktan pero nakakatakot ang itsura niya ngayon na para bang kahit anong oras ay susunggaban niya kami pareho ni Devin.
Kaya kong iligtas ang sarili ko mula sa kaniya pero natatakot ako para kay Devin. Isa lang siyang simpleng tao at wala siyang laban sa mga gaya namin. Lalo na kay Jessica na mukhang wala sa sarili niya ngayon.
"Ang tagal kitang hinanap, Andrea. Nandito ka lang pala kasama ang taong 'yan. Kung sinuswerte ka nga naman, 'di ba?" Malalim at malamig ang tono
