Lumipas ang dalawang araw matapos ang aksidenteng 'yun. Hindi na nila inalam kung sino ang pumatay sa lalaki. Basta ang hinala lang nila ang mga kalaban na dapat kinakalaban namin.
Pero heto ako ngayon pilit na nililinis ang sarili sa harapan nila. At alam kong kahit wala silang sabihin at kahit hindi nila ako sisihin gamit ang salita, ay alam ko sa mga kilos at titig nila na kinamumuhian nila ako dahil nga sa kapabayaan ko.
Hindi ko naman yun ginusto. Hindi ko masisi ang sarili ko. First time ko! Alam niyo ba yung feeling na first time? Kaya wag sana silang mag expect sa akin na magiging matapang ako.
Tahimik kaming kumakain lahat sa canteen. Walang lingunan at walang bulungang nangyayari. Para kaming mga sundalo na kailangan pang maghintay ng utos galing sa commander nila.
"What the
