Hindi rin natuloy ang sabay na pagkain namin ni Thauce dahil mayroon biglaan emergency meeting na kailangan siya. Napapadalas 'yon pero kung tutuusin ay maaga pa naman, wala pang oras talaga ng mismong lunch nila. Napatingin ako sa oras at 10:45 am pa lang. Sinabi ni Thauce na huwag ko na siyang hintayin at kumain na ako dahil tiyak daw na aabutin ng higit sa dalawang oras na wala siya.
Sumang-ayon naman ako. Kumakalam na rin ang sikmura ko dahil pancake na iniluto niya lang kanina ang kinain ko. Breakfast from bed. Grabe rin naman ang pagka-sweet ni Thauce.
At habang narito nga ako sa kusina ay patingin-tingin ako sa cellphone ko, nag-reply na pala si Seya sa akin at tatawag na raw siya kaya ito at inaabangan ko. Marami akong gustong itanong, na-miss ko siya talaga. Hindi rin naman kasi
