Hindi ko alam kung magiging masaya ba ako sa naging desisyon ko. I should be happy by now, sa wakas nagawa ko na, napapapayag ko si Rai. But there is emptiness in my heart. I took his silence as a yes kahit hindi naman talaga ako nakakuha ng konkretong sagot mula sa kanya.
I just woke up and he’s no longer here…
Matagal akong nakatitig sa kisame. I’m still trying to grasp what just happened and what it means for me. Bakit hindi ako masaya sa desisyon ko? Bakit gusto kong habulin si Rai at magpaliwanag sa kanya?
Mariin akong pumikit dahil sa mga naiisip ko. I have to compose myself. I will not say those things. Marahil ay naguguluhan lang ako pero dapat maging buo ang loob ko pagdating sa desisyon na ginawa ko.
I can’t afford to get swayed.
Paggising ko kanina wala na siya. Ni hindi
