It was a gloomy day.
Para bang nakikisabay sa akin ang panahon.
I don’t understand why this is happening to us. May nagawa ba kaming mali? Ayokong sumuko at mawalan na lang ng pag-asa. My mother never yielded from the obstacles life threw at her. Nagawa niya nga akong palakihin ng mag-isa even without my father’s support.
Palagi naman kaming nalalagay sa alanganin kaya hindi dapat mawalan ng pag-asa.
Pero may mga pagkakataon lang talaga na ang sarap na lang sumuko.
Umupo ako sa upuan sa may waiting shed. Nagbabadya na ang pagbuhos ng ulan kaya sumilong muna ako para hindi abutan. Hindi ko alam pero sobrang lungkot ko. Nagbabadya na sa pagtulo ang mga luha ko pero pinipigilan ko lang.
Pati ba ito ay kagagawan din ng Senyora?
My phone vibrates. Wala akong lakas para sagutin kung si
