Chapter 17
“Iniiwasan mo ba ako?”
Iyon kaagad ang salubong sa akin ni Rai nang makita ako. Nakapameywang ito at hindi maipinta ang mukha. He looks pissed and at the same time annoyed. Basta niya na lang iniwan ang bag niya sa lapag matapos akong makita.
Ingay ng mga ibang estudyante ang umalingawngaw sa paligid ko. Umaga at papasok pa lamang ako ng bigla na lang sumulpot si Rai. Malayo naman ang agwat namin sa isa’t-isa pero iyong kaba ko abot langit.
Hindi ko magawang tumingin ng deretso dahil guilty ako sa ipinaparatang niya. Tama siya umiiwas nga ako!
My clammy hands gripped the hem of my skirt tightly as if I’m holding for a support.
I was a bit hesitant to open my mouth. Kinagat ko ang labi ko at kita kung papaano dumako roon ang titig niya. Wala akong maisip na dahilan, yung
