Chapter 30
Habang umaandar ang elevator ay ganoon pa rin ang takbo nang pagkabog ng aking puso. Hindi sa takot, kundi tila pagkasabik. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Nagkita naman kami kahapon, kaya bakit parang sabik akong makita siya ngayon? Hays! Ilang minuto ang lumipas ay napansin kong huminto ang elevator at unti-unti itong bumubukas. Napapikit pa ako, nang sumalubong sa akin ang sinag ng araw at doon ko napansin na nasa isang bundok ako. Samantalang nakikita ko ngayon sa aking harapan ang malaki at malalapad na building, na hanggang tatlong palapag. May ganoong kapareho din akong nakita sa kabila. Naglakad ako palabas ng elevator at hindi pa rin makapaniwala sa aking nakita. "I-Ito ba ang town house?" sambit ko na lang sa aking sarili. Naglakad ako palapit
- Writer
