P A U B A Y A (Series 1)

11

It's the day of my departure tomorrow. The heat ray from the afternoon sun is so evident in a sunny day of May. It's Sunday today.

Sancho is really true to his words. Ihahatid niya nga ako bukas papunta sa airport. Maaga pa lang at papasikat ang araw, nilinis na niya BMW para may magamit kami sa pagbyahe.

Bumaba ako para samahan siya sa paglilinis. My plan was to really help him. But we ended up kissing inside the car.

"Sancho..." I called him in hoarse voice.

Sancho is on top of me now and we're kissing like there'a no tomorrow. Nasa backseat kami habang mainit kaming naghahalikan. Mapungay ang mata niya habang naghahabol ng paghinga. He then kissed me again on my lips, deeply and hungry. Naglakbay at bumaba iyon papunta sa leeg ko. He's sip my skin on my neck, leaving me a love mark!

I bit my lower lip. He's so hot and I'm so f*****g turn on!

Tumutusok ang matigas niyang p*********i sa tiyan ko at bahagya niyang kinakaskas iyon sa akin. Uminit ang katawan ko at niyakap ang kamay ko sa bewang niya.

Naramdaman kong inangat ni Sancho ang damit ko para makita ang n*****s ko. Uminit ang pisngi ko nang napatitig siya doon, animo'y mangha sa nakikita.

Bumaba siya muli para halikan at sipsipin ang kaliwang n*****s ko. Napaliyad ako at napakagat labi.

Fuck, he's so good at this.

"Sancho..." I moaned.

Hinawakan ko ang ulo niya para mas idiin pa sa sarili ko. I don't want him to stop. He makes me crazy.

Kinuha niya Sancho ang kamay ko at pinadausdos niya iyon sa loob ng kanyang pants. Naramdaman kong pinasok niya ang kamay ko sa loob ng kanyang underwear.

Napsinghap ako ng mahawakan ko ang mainit niyang p*********i. He kissed my lips again, occupying my upper body. Mababaliw na talaga ako sa ginagawa niya.

Nadinig kong napaungol siya. Bahagya kong ginalaw ang kamay ko, pataas-baba sa p*********i niya.

"Tangina...ang sarap. Ang init ng kamay mo." namamaos niyang bulong habang nakapatong ang noo niya sa aking noo.

Mas binilisan ko pa ang paggalaw sa aking kamay. I slightly grip his d**k and stroke it with so much passion.

He groaned. Mabilis ang paghinga niya at tila nagpipigil labasan.

Inalis niya ang kamay ko sa loob ng kanyang pants.

"Tigil muna. Ayaw ko pang labasan. Mamaya na." mahina niyang tawa habang hinihingal.

Niyakap ko ang leeg niya at inabot ang kanyang labi. Bumaba naman siya para magdikit ang aming labi.

We kissed endlessly that afternoon inside our car.

Kinagabihan ay umakyat na ako sa kwarto ko para tapusin ang pagiimpake ko. Na-impake ko na kahapon ang mga damit na dinala ko dito noong dumating ako at naka-settle na lahat ng mga kailangan ko sa loob ng aking maleta. I also bought souvineir yesterday for mommy dahil alam kong namimiss na niya kahit papaano ang Pilipinas. My passport and boarding papers are also all intact inside my small bag.

"Finally, natapos din." sabi ko habang nakatitig sa mga nakahilerang bagahe sa sahig.

Patalikod kong binagsak ang sarili ko pahiga sa kama at napapatitig sa kisame. Pagod akong nagmuni-muni tungkol sa mga bagay-bagay.

Papa texted me last night. Tuwang tuwa pa naman ako noong una dahil, for the first time, he communicated with me after so many days of ghosting! Yes, he ghosted me!

At first, I expected a good news from him. Akala ko pauwi na siya mula sa Cebu at sasama siya sa akin sa paghatid sa airport. But when I read his message...all my enthusiam about his presence on my departure suddenly disappeared.

Papa:

Sorry, anak. There's an emergency here. Hindi pa ako makakauwi bukas. Baka sa next month pa. I still have clients to attend here and I need to meet with our Cebu business partners. I hope you understand, Zoriel. I know it's our tradition every year to take you in the airport but this is work, anak. Babawi na lang ako sa'yo sa susunod. Hinabilin na kita kay Sancho na ihatid ka sa airport bukas. Take care, son. Have a safe trip.

Naupo ako sa kama at napatitig sa message. I read it three times, still processing the context. I don't really know what to say or what to feel about it.

Tumayo ako at naglakad papunta sa balcony para makalanghap ng hangin. Binuksan ko ang sliding door patungo sa labas para masulyapan ang madilim na gabi. Hindi ko alam kung magalit ba ako, magsisisigaw, o susumbatan si papa dahil sa pagsisinungaling niya sa akin. Pero tuwing naiisip kong gagawin ko ang mga bagay na 'yon, nanghihina ako at nasasaktan.

Sa huli, I sighed defeatedly.

Tinigan ko muna ng ilang minuto ang message niya bago nagtipa ng reply sa kanya.

Me:

Opo, pa. I will. Ingat ka din dyan. See you on our sembreak. Babalik po ako dito.

I send it and he didn't reply to me again that night.

Huminga ako ng malalim bago tumingin sa madilim na langit. I smiled bitterly and reminiscing all the pain I felt over the years.

I experienced lots of bad things growing up here for the past few years and I realized that I always have this weird fascination of going back and be with the people in this country even if I know that they will just hurt me or insult me in the future. I don't know why.

The wide stretch of the black sky is dotted with stars supported by the clouds and the light from the cresent moon. The view is majestic and alluring.

I need to drink something tonight. Naisip kong uminom ng wine para pampatulog lang. Bumaba ako patungo sa liquor rack para kumuha ng maiinom. Kumuha na din ako ng glass flute sa kabinet ni papa at bumalik na sa kwarto, sa balcony dahil doon ko balak magpakalasing.

Umupo ako sa royal chair na gawa sa tanso at binuksan ang red wine na binili pa ni papa mula sa Manila. Hawak ko sa kanang kamay ko ang glass flute at nagsalin ako don ng Chateau La Coteau. Inamoy ko sandali iyon bago sinimsim para tikman.

Up until know, papa's message still stuck on my head. He texted me to say that he can't go home because he has work. Biglang kumirot ang dibdib ko.

Fuck that! He f*****g lied to me and a part of me can't accept that fact!

Hindi ko maintindihan si papa. Bakit kailangan niya pang magsinunggaling sa akin? Why don't just he simply tell me the truth? Mahirap ba 'yon?

I smirked sadly to myself and twirl the glass in a swift motion to play the thickness of the wine. Uminom ako ng kaunti at nimannam ang lasa non. The bitterness and sweetness from the grapes is perfectly mixed and combine.

My life is like a wine. Lahat ng mga tao na naging masama sa akin at ang pagtataksil ni papa ay ang personifikasyon ko ng pait. Tanging si mommy at si Sancho lang ang naging tamis sa buhay ko.

I sighed again and drink the remaining wine in the bottle.

That ended my night. Drunk and in deep thoughts of realization.

Tanghali na kami umalis ni Sancho papunta sa airport. My flight is three in the afternoon. Nagbyahe na kami agad ng early one hour before my boarding time para hindi kami ma-late.

Nakatingin lang ako sa view ng NLEX lane habang seryoso naman si Sancho na nagda-drive. Nakatingin siya sa kalye, kunot ang noo at seryoso ang mukha na tila umiiwas sa aksidente kahit kami lang ang sasakyan sa daan.

I'm wearing a black turtle neck Channel longsleeves at dark fitted maong pants with white Adidas rubber shoes and black sunglasses. Nakaupo ako sa shotgun seat katabi ni Sancho.

Sinulyapan ko siya sa gilid ko. Sancho's wearing a simple white sleevless shirt exposing his mascular shoulder that defined more of his s*x appeal. Nakasuot sa pang-ibaba niya ang isang khaki short at simple brown sandal.

I noticed that he dressed simple but he used it to express his manliness.

I smiled. I'll gonna miss him for sure.

An android phone suddenly beep on the dashboard and I winced, na ikinabalik ko sa reyalidad. Napalingon ako kay Sancho at gulat na hindi man lang niya sinilip ang cellphone niya.

The phone beeped again. It beeped many times but Sancho still ignore it.

Nagtaas na ako ng isang kilay.

"Hindi mo ba titignan sandali kung sino 'yan? Baka emergency."

Sumulyap siya sa akin ng isang beses para tignan ang mukha ko at mabilis ding binalik sa kalye ang tingin. He shrugged his shoulder.

"Nagmamaneho ako. Hindi naman importante 'yan."

Tumango ako. He has point. He's driving and he needs to focus.

I tried to ignore it too but whenever I hear it beep, it bothers me.

"Baka tungkol kay tito Alejandro?" I asked, still really curious.

Umiling siya agad, nakangisi at mangha sa reaksyon ko.

"Ayos lang si papa at hinabilin ko na siya sa kapitbahay namin. Tatawag naman sila kung may nangyaring masama."

Nagpatuloy ang pag-beep ng cellphone niya. Napatingin ako doon, kagat labi at gustong basahin iyon. Hindi ako mapakali.

Sinulyapan ko muli siya para sa suhestyon.

"Gusto mong buksan ko at ipakita na lang sa'yo kung sino nagtext?"

Nabobothered talaga kasi ako. Nangangati ang palad ko para silipin iyon.

Sancho chuckled and nodded.

"Ikaw bahala. Ayos lang sa akin." aniya, tila nagbabanta habang nakangisi.

Walang ano-ano, dinampot ko agad ang cellphone niya sa dashboard at binuksan iyon. Bumungad agad sa akin ang nakabusangot kong picture sa wallpaper niya at ang password entry.

Sumulyap ako sa kanya.

"Password?" tanong ko, hindi inisip ang litrato ko sa cellphone niya.

He smirked.

"Renzon. Small letter lahat." sagot niya, diretso lang ang tingin sa kalsada.

I froze. Tama ba narinig ko? Renzon daw?

"Anong Renzon?" naguguluhan kong tanong.

He smirked sexily.

"Yung password ko sa phone. Renzon." painosente niyang sabi.

Still confused, I type Renzon in the entry and f**k, it really open! Password niya nga!

Mabilis kong binaling ang tingin kay Sancho, magkasalubong ang kilay.

"Seriously, Sancho? Your password is Renzon? My second name?" tinuro ko ang sarili ko, nagkunwaring iritado kahit parang lumulutang ang pakiramdam ko.

He chuckled. Binalik ko ang tingin sa phone niya. His desktop wallpaper is my photo, too. f**k! Nanlaki ang mata ko.

"Gusto ko yung second name mo." simpleng sagot niya.

Iritado kong pinakita sa kanya ang desktop wallpaper ng phone niya, hindi na pinakinggan ang rason niya sa kanyang password. Mainit ang pisngi ko at nakagat labi. My heart is pumping so loud.

"Bakit ako ang...mga wallpaper mo?"

Natahimik siya sandali pero nanatili ang multo ng ngiti sa labi. Nagkibit balikat siya.

"Gusto ko lang. Masama ba?" nagtaas siya ng kilay, nangaasar.

Uminit lalo ang pisngi ko at mas diin ang pagkagat sa labi. Hindi naman masama. Kaso nakakainis lang dahil kukuha na nga lang siya ng picture ko, 'yung pangit pa!

"Why this picture? Bakit hindi yung disente o kahit kumuha ka man lang ng maganda sa f*******: ko!"

Natatawa siya sa akin. Pinakita ko sa kanya ang picture ko sa kanyang phone.

"Look at this picture, Sancho, ang pangit ko dito! Nakasimangot ako at iritado! Paano kapag may nakakita nito? Anong sasabihin nila sa akin?" tuloy tuloy kong reklamo.

Sancho ignored my rants and smoothly changed the topic.

"Hindi mo ba titignan yung message sa akin? Akala ko ba baka may emergency?" tawa-tawa niyang paalala.

Napalunok ako at napatango.

"Oo nga pala..."

Pinagsalubong ko ang kilay ko. Sinubukan kong maging iritado at inis sa kanya kahit ang totoo'y parang sasabog na yata ang puso ko sa sobrang bilis nito.

Bumungad agad sa akin ang one hundred twelve message mula sa iba't ibang tao. Majorities are from his girls at ang iba ay mula sa kanyang mga kaibigan.

I scrolled down. Nanlaki ang mata ko sa gulat nang may makita akong familiar na pangalan. I click the message immediately without thinking.

Sinulyapan ko si Sancho habang gulat ang mukha at hindi makapaniwala.

"Katext mo si Camilla Montoya? Yung sikat na model ng isang billboard sa Marquee Mall?" I asked.

Camilla Montoya is my dream girlfriend! First time ko siyang nakita noon sa isang venue na ginanap sa SM Clark. I got startstruck when I saw her. She's so gorgeous!

Ngumisi lang si Sancho at hindi sumagot. Binalik ko ang tingin ko sa phone niya.

"Paano kayo nagkakakilala?" tanong ko.

He has 20 unread message from Camilla. Isa-isa kong binasa ang ilan.

Camilla:

Hi.

Camilla:

Hey, Alesandro. You still remember me?

"Hindi ko alam. Nakalimutan ko na. Hindi ko na nga matandaan mukha niyan 'e. " sagot niya.

Hindi ko halos nadinig ang sinabi niya. Nagpatuloy lang ako sa pagbabasa ng message ni Camilla.

Camilla:

You free tonight? Let's hang out.

Camilla:

Kumusta ka na, Sancho? I heard from my friends that your father is sick. ? Is that true? Is tito, okay? I'm worried. Call me once you recieved this.

Napakurap kurap ako at hindi talaga makapaniwalang nagtetext sa kanya ang dream girl ko. Sancho replied to that message.

Sancho:

Okay lang si papa.

That's only his reply. Dry. The next ten message came from Camilla again and Sancho didn't reply back to them at all. I bit my lowerlips and I realized something.

Sancho really is, indeed, a snobber guy. Noon, akala ko hindi totoo 'yon dahil sa hindi naman siya mukhang snobber dahil palagi naman niya ako inaasar at palasalita siya kapag kasama ako. But then, Sancho is only like that when I'm around. I'm the only one who can see his teasing side.

Ngumuso ako.

"Crush ko ito eh." biglang kwento ko.

Kita kong nagbago ang itsura ni Sancho at napatingin sa akin, magkasalubong ang kilay niya.

"Sino nga ulit 'yan?" tanong niya, iritado na.

"Camilla Montoya."

Tumango siya at nagtiim bagang.

"Bakit mo natanong? Liligawan mo?" tanong ko.

Umiling siya at naglahad ng kamay sa akin.

"Akin na ang cellphone ko." hingi ni Sancho.

Hindi ko iyon binigay.

"Bakit? Tinitignan ko pa kung may emergency message."

Hindi niya binaba ang nakalahad niyang kamay sa akin habang nakahawak ang isa sa manibela.

"Ibabalik ko din sa'yo. Idedelete ko lang ang number ng Camilla Montoya na 'yan."

I scowled. He hissed.

"Bakit naman? Ang swerte mo nga 'eh! Nagtetext sa'yo si Camilla."

"Wala akong pake. Block sa akin 'yan mamaya." aniya, seryoso at mukhang nagagalit na.

Ano bang problema nito?

Numuso at hindi ko siya pinansin.

"Tss." he hissed again.

Naghanap na lang ako ng ibang message sa inbox niya. Nilubos lubos ko na dahil may permiso naman mula sa kanya.

I noticed that most of his girls who texted him are not just ordinary people.

Varying from Pampanga billboard models, local beauty queens, calendar girls, nurses, heiress of farms at kahit mga babaeng anak ng mga politiko ay humihingi ng atensyon mula sa kanya. Mabente ang kagwapuhan niya sa mga babae!

I scrolled down to his message box at nagulat din ako na may mga iilang nagsesend sa kanya ng indecent proposal. They're offering him luxury things in exchange of his body. One night stand, perhaps?

I open one message from a saved contact named Adriano.

Adriano:

Good evening, Alesandro. This is Adriano Pecson, a talent scout from Pampanga's Bae. If you're willing to be a model, alam mo kung saan ako pupuntahan, okay? Feel free to go inside my condo. Ipapangako ko sa'yo ang kasikatan at maraming pera. Basta papayag ka lang sa gusto ko? Isang gabi lang.

Napasinghap ako at iritadong dinelete ang message na iyon. That fucker! Anong akala niya kay Sancho? Papatulan siya? Hindi niya kailangang maging sikat!

Hindi ko namamalayan na nakabusangot na pala ako habang nagbabasa. Sancho noticed it and his lips form in a teasing smirk.

"May emergency ba sa message? Mukhang stress na stress ka dyan ah." biro niya at tumawa na.

Kanina lang galit siya. Ngayon naman tumatawa na. Bipolar ba siya?

Tinignan ko siya ng masama. Patuloy lang siya sa paghalakhak. I was about to put back his phone on the dashboard when suddenly...I saw a very irritating name on his list of unread message.

She has 10 message to Sancho, na hindi naman binabasa nito. The last text was sent yesterday.

Napapakunot ang noo ko habang binasa ang mga message niya.

Sonia:

Pwedi bang magtanong?

Sancho:

Alesandro

Sonia:

Ganon ba talaga yung anak ng boss mo?

Sonia:

Magkaibigan ba kayo ni Zoren?

Sonia:

Daddy is still mad to Zoren. Hindi niya pa napapatawad dahil sa ginawa nito.

Sonia:

Pwede bang dalawin si tito Alejandro? Kukumustahin ko lang at pagdadalhan ko sana ng prutas para lumakas. Daddy wants to see him too.

Sonia:

I have good news for you, Sancho! Daddy decided to give you office work. Para na din masuportahan ang papa mo sa pagpapagaling niya. I heard from the housemaids that your salary in the farm isn't enough to buy medicine for your father. This is a good opportunity, Sancho.

Sancho replied to that message. I bit my lower lips.

Sancho:

Ayos lang ako sa farm. Salamat pero hindi ko matatanggap.

And like Camilla, hindi na din niya nireplyan si Sonia sa mga susunod na message nito.

Mabilis ang aking paghinga nang binalik ko ang phone niya sa dashboard. Akala ko pa naman may emergency doon. Bakit parang ako yata ang madadala sa emergency room sa sobrang stress sa mga nagtetext sa kanya?

Mabilis lang ang naging byahe namin. Pasulyap sulyap sa akin si Sancho sa driver seat, tinitimbang ang reaksyon ko at sinusuri ang mukha ko.

Tumigil ang sasakyan sa harap ng airport. Tahimik pa din ako at iritadong iritado sa lahat.

Bumaba na ako sa sasakyan at hindi siya pinansin. Lumabas din siya at nagpunta sa likod para kunin ang mga gamit ko. Sumulyap siya sa akin.

"Ayos ka lang?" nagiingat na tanong ni Sancho habang kinukuha ang mga maleta ko sa trunk ng sasakyan.

Humalukipkip ako at tumingin sa ibang direksyon. Maraming tao sa paligid at maingay, hindi halos marinig ang pagbuntong hininga ko.

"Don't mind me. Pakibilisan na lang dyan." masungit kong sabi.

Hindi nagsalita si Sancho.

May dumating na staff sa gilid ko at nagbigay ng baggage cart. Nagpasalamat ako at bahagyang ngumiti.

Kita kong nilipat ni Sancho ang mga dala kong bagahe sa cart habang paminsa'y sumusulyap sa akin. Umiwas ako ng tingin sa kanya at tumalikod na para maglakad papasok.

"Zoren..." tawag ni Sancho.

Hindi ko siya pinansin.

"Zoren..." tawag niya ulit.

Nasa likod ko siya habang tulak-tulak niya ang baggage cart na para sa akin.

"Baby..." nagsusumamo niyang tawag.

Uminit ang pisngi ko sa iritasyon at hinarap ko siya.

"Ano?"

Tumigil siya sa paglakad. Madilim ang mukha niya habang pinagmamasdan ang mukha ko.

"Galit ka ba?" tanong niya, kalmado at may pagiingat.

Umiwas muli ako ng tingin. Ano bang klaseng tanong 'yon?

"Hindi." I denied.

Naglakad muli ako at sumunod naman siya. Nadinig ko ang pagbuntong hininga niya. May mga nadaanan kaming babae na napapalingon sa kanya at napapatitig.

Umiling ako at mas binilisan pa ang paglakad.

Alam ko naman noon na lapitin talaga siya sa mga babae. He's just like a magnet that keeps attracting metals to himself. It's irritating though.

Nakita kong malapit na kami sa boarding gate kaya humarap na ako sa kanya para kunin na ang baggage cart ko. Nagsalubong ang mga mata namin. Umiwas agad ako ng tingin dahil hindi nakayanan ang bigat ng kanyang titig.

"Aalis na ako." pagiiwas ko.

Tatalikod na sana ako sa kanya para pumasok na sa boarding lane nang hinila ako ni Sancho sa braso para maharap sa kanya. Hinapit niya ang bewang ko at pinagdikit ang katawan namin.

Madilim ang mukha niya at seryoso. Hindi ko mabasa ang emosyon sa mata.

Napasinghap ako at bahagya siyang tinulak nang nakita kong may mga tao na napapatingin sa amin.

"Sancho, may nakakakita sa atin..." namumula ang mukha ko at mabilis ang pintig ng aking puso.

Hindi niya pinakinggan ang sinabi ko.

"Hindi ako papayag na aalis ka na may tampo sa akin."

Umiwas ako ng tingin. Hinawakan niya ang baba ko para maiharap sa kanya.

"Mag-usap tayo, please? Ayaw ko ng ganto." malambing niyang sabi.

Hinanap niya ang mata ko. Ramdam kong unti-unting natutunaw ang galit ko sa kanya, na halos hindi ko na matandaan kung bakit ako nagagalit. Bakit nga ba?

I sighed in defeat. Niyakap ko ang leeg niya at pilit na ngumiti.

"Hindi ako galit sa'yo, Sancho." sagot ko.

Ngumuso siya at nilapit ang mukha sa akin.

"Talaga?"

Tumango ako. Niyakap niya ang bewang ko at marahang hinalikan ang aking pisngi. Hindi ako kumibo.

"Natatakot lang akong baka hindi ka na bumalik sa susunod na bakasyon." aniya.

Tinignan ko siya sa mukha at kinagat ang labi, nagpipigil ng ngiti habang hinahaplos ko ang kanyang dibdib. Hinawakan niya ang kamay ko.

"Babalikan ka dito diba?" he asked, like a kid.

I nodded and smile. He's so cute.

"Babalik ako. Para sa'yo, Sancho." I assured him.

With that, that's how I ended my summer vacation in the Philippines.

Halos isang araw din ang byahe ko papuntang Amerika. Nagtouch down muna kami sa dalawang bansa bago tuluyang naglanding sa LAX o sa Los Angeles International Airport.

Palabas pa lang ako ng boarding gate papunta sa waiting area nang nakita ko na agad ang dalawa kong kaibigan na nakangiting naghihintay sa akin. Kumaway si William sa akin nang nakita ako. Nakataas ang isang papel habang hawak ito ni Dalton. Nakasulot doon ang 'Welcome home, Zoren.'

I smiled and waved back to them cheerfully. Ghad, I miss them!

"We miss you, man!" at nagfist bump kami ng Canadian-american friend ko, si William nang nakalapit ako sa kanila.

I chuckled. Tinignan ko si Dalton na nakatingin lang sa amin. He smiled to me and spread his arms inviting me to embrace him.

So I did. Lumapit ako at niyakap siya. Dalton chuckled.

"I miss you, mate...so much." he said, in his British accent.

I look to his face and smile.

"I miss you too, Dalts."

William groan dramatically behind me.

"Los Angeles is so boring without you, man. It's no fun. The party is lame!" pagrereklamo niya.

Nagtaas ako ng kilay sa kanya habang may ngiti sa labi.

"How about your girls?" I asked, teasing him.

For everyone's information, William is a casanova and he loves to flirt with girls. Mabilis siyang nagsasawa sa isang babae at papalit-palit siya every week.

"Girls are awesome these days, dude. Wanna try one?" he smirked lusciously.

Umiling ako. Dalton just give him a warned look.

"f**k off, mate." inis na sabi ni Dalton.

William just ignored him.

"They are great, man! You won't regret f*****g them." pagkukumbinsi niya.

Lumapit ako sa kanya at tinapik siya sa balikat, smirking.

"Sorry, man. I love my health. I don't want to get STD from your girls." pang-aasar ko.

Willian frowned at me. Dalton just gasped in shock. He then looked at me, chuckling and amazed.

"You're savage, mate! Burn!" si Dalton habang tumatawa pa.

"My girls are decent and clean, you deepshit!" si William.

Umiling ako habang tumatawa-tawa.

"Whatever, dude." sabi ko na lang.

Inakbayan na ako ni Dalton at lumabas na kami palabas sa LAX. Sumunod sa amin si William at patalon na umakbay sa leeg namin, tila isang monkey na lumambitin.

"Finally, we're finally complete again! The trio is back! This is gonna be fun!" patalon talon at excited na sabi nito.

Tumawa lang si Dalton. Ngumisi ako.

"Who's ready for the party?" tanong ni William with matching drum roll special effect habang naghihintay ng sagot sa amin.

We all smirked.

"We are!" we said in chorus.

Nagtawanan kaming tatlo. Kita kong napapatingin ang ibang tao sa direksyon namin dahil sa aming paghihiyaw.

Naghihintay sa labas ng LAX ang isang SUV na pagmamay-ari ni William. Palabas pa lang kami nang sinalubong na kami agad ng mga tauhan ni William. Sila ang nagbuhat ng mga gamit ko papasok sa likod ng SUV.

Nagpatuloy ang kwentuhan naming tatlo sa loob ng kotse habang nagbabyahe kami papunta sa Santa Monica.

Nalaman ko na naghanda sila ng welcome party para sa akin mamayang gabi sa Avalon Hollywood. Madalas kami doon magparty at sobrang nakakaindak ang music. Masarap din ang mga alak at maraming tao, nakakaenjoy.

Hinatid lang nila ako sa bahay namin sa Santa Monica para maiuwi ko ang gamit ko. Hinanap ko kaagad si mommy pagdating namin pero hindi ko siya nahanap. Nagtext na lang ako sa kanya at nagpaalam na aalis ako mamaya.

Me:

Mom, nakauwi na ako sa bahay. Once you get home, don't wait for me. May ginawang welcome party sina Dalton para sa akin sa Avalon. Baka umaga na ako makauwi.

After I send that, umakyat na ako sa kwarto ko para maligo at magbihis ng pangparty. May dress code kasi sa Avalon.

Bumaba agad ako sa kusina para ipaghapag ang mga kaibigan ko. Pagpasok ko pa lang sa kitchen ay nakita ko na agad si William at Dalton na nakaupo sa high chair namin habang umiinom ng beer mula sa ref.

Umiling na lang ako at lumapit sa kanila para makipagkwentuhan.

Nagkamustahan lang kami at nagcatch-up.

Akala ko kanina ay uuwi pa sila para magpalit pero nagdesisyon sila na mag-istay na lang dito sa bahay hanggang mamayang madaling araw kapag tutulak na kami papuntang Avalon.

"This is just only warm-up, man. I have a battle to fight later...with girls" panimula ni William habang tinataas ang beer.

As usual, he has lot of affairs. Babae palagi ang topic niya. Nagkwento siya tungkol sa babaeng nakasex niya kagabi.

"Man, that girl is a monster! I c*m many times and I run out of condom but she still has the energy for the whole night. She's a f*****g out of this world! And I love her p***y!"

Ngumiwi ako. Humalakhak naman si Dalton at pinuri pa si William.

I remember when I went to William's penthouse one time last year. This fucker invited me to have threesome with him and his sexmate! To my horror, binato ko siya unan at tumakbo palabas dahil sa pandidiri ko sa hubad niyang katawan habang nakikipagnaig sa amerikanang babae na may malaking s**o!

"You're disgusting, Will. Do you know that? Should I mention this to Dylan? He will video chat me later, by the way." asar ko, nakanguso at nagkibit balikat.

Every person has kryptonite. And William's kryptonite is Dylan. Hindi ko alam kung anong nangyari sa pagitan nila pero ang tanging alam ko lang ay ayaw ng bumalik ni William sa Pilipinas mula noong nagkalamat ang friendship nila.

Natahimik si William at nilagok ang beer niya. Naspeechless siya. He clenched his jaw and look at me darkly, without humor.

"Don't you ever...dare mention his name again." si William, seryoso na at wala na ang kalokohan sa mukha.

Ako na ngayon ang humalakhak at nagtaas ng dalawang kamay. Naguguluhan namang tumingin sa akin si Dalton, walang kaalam-alam sa nangyayari.

"Who's Dylan?" tanong niya.

Pabagsak na binaba ni William ang beer niya.

"f**k! Shut up, man! I said don't mention his name!" bayolente nitong sigaw.

Tinignan ako ni William.

"You too! Don't you ever bring him again to our topic! I swear, I'll kill yah, man! So f**k off!" turo niya sa akin.

Ngumiti ako at nagtaas ng dalawang kilay, mangha sa reaksyon niya.

"Okay, dude." at tumawa pa ako para mas lalong mang-asar.

I thought...going back to LA would ease the pain I'm feeling in the Philippines.

I just thought...that this burden I suffered from that country will only exist to that place. That LA will help me to forget.

But I was wrong. It got more worst.

Nagtungo ako sa ref para kumuha ng yelo para kay Dalton dahil naubos na ito. Biglang tumunog ang cellphone ko. Binitawan ko ang hawak kong silver bucket sa sink at tinignan ko kung sino ang nagtext. At first, akala ko si mommy pero nang nakita kong unknown number iyon, napakunot noo ako.

The unknown number sent me a picture.

Sa hindi malamang dahilan, kinabahan ako. Kumabog ng mabilis ang puso ko at may pakiramdam ako na kapag binuksan ko iyon ay pagsisisihan ko lang na sinilip ko ang larawan. But my traitor finger press the message to open it. f**k!

Hindi nga ako nagkamali. My instinct was right!

Napasinghap ako nang nakita ko ang larawan na kuha sa isang pamilyar na airport. Nanlamig bigla ang katawan ko at naestatwa, hindi maproseso ang nakita.

I thought...

Lakas loob kong tinignan muli ang picture at nagbabakasakaling nagmamalik mata lang ako. f**k, hindi!

Napapikit ako ng madiin, tila hindi kinakaya ang nakita.

It's a picture of Sancho...kissing Sonia in the middle of the f*****g Clark airport!

Fuck.

***