Prologue
"1,2,3 .shoot" saad ng photographer.
Huminga ng malalim si Allison dahil sa pagod.Palit doon, palit dito. Picture doon, picture dito.Napapagod na siya sa ganung set-up lagi.
"Are you okey?" tanong sa kaniya ng kaniyang manager.
"yes " tipid niyang sagot dahil pati sa pagsasalita ay parang hindi niya na kaya.
"This is your last shoot.And your contract is ending here. Do you want sign it again, another 2 or 3 years" mahabang saad ng kaniyang manager.
" Pag iisipan ko muna momshie" mahinang wika niya .
" Alright.Take a rest " wika nito sa kaniya.
Pinikit niya ang kaniyang mata at ilang minuto lang ay nakatulog siya . Naalimpungatan lamang siya ng mag rig ang kaniyang ellphone hudyat na may tumatawag sa kaniya.
Hindi iya tinignan kung sino yung caller at bsta niya na lamang sinagot."Hello" tipid niyang bati dito.
"You look tired.How are you anak" boses ng kaniyang ina kaya minulat niya ang kaniyang mata at nakitaniya ang kaniyang ina na matamang nakatitig sa kaniya.
Nararamdaman niyang hindi maganda ang pakiramdam niya .
"I'm okwy Mama. Pgaod lang sa trabaho." mahinang sagot sa kaniyang ina.
" Anak wag mo namang sagarin ang katawan mo sa pagtatrabaho.Kailangan mo din magpahing" nag-aalalang wika ng kaniyang na.
"Nagpapahing naman ako Ma" nakangiting saad niya.
Bumuntong hininga ang kaniyang ina bago siya sumagot. " Ganyan naman lagi ang sinasabi mo anak eh, ano pang magagawa?".
" Ma okey lang naman talaga ako " wika niya dito.
"Ayaw mo bang umuwi dito nak.Its been 3 years nung hindi kana namin nakasama ng ate mo.Namimiss kana namin nak" naluluhag saad ng ina nito.
Naisip niya na siguro ang pagtawag ng kaniyang ina para hindi muna mag sign in ng panibagong kontrata bilang isang model.
"Uuwi ako Ma kaya wag ka ng malungkot ah" nakangiting saad niya.
" Mabuti naman kung ganun anak.Ngunit kailan ka uuwi nak?"mukhang excited na wika ng kaniyang ina.
"Tatawagan ko na ang kayo Ma. Asan nga pala si ate Ma?"tanoong niya.
" Nasa trabaho niya anak" wika ng kniyang ina.
" Pakikamusta na alang ako sa kaniya Ma." saad niya.
" Sure anak. Oh siya sige magpahinga kana" wika ng kaniyang ina.
" Sige Ma. Bye po. See you soon" nakangiting wika niya.
" I'm excited to see you again love" saad ng ina niya.
" Bye Ma" nakangiting saad ko at in-end ang call.
"So hindi kana mag sign in ng kontrata mo" biglang waika ng manager niya.
Hindi agad siya nakasagot dahil sa pagkabigla.Hindi niya alam na nakikinig pala ang manager niya.
"Yes momshie. Gusto ko din munang magpahinga" mahinang saad niya.
"Kung kailan maganda ang daloy ng career mo dun kapa titigil" nakakunot noong wika ng manager niya.
Huminga siya ng malalim bago sumagot. "Momshie babalik naman ako.Kailangan ko lang mmmagbakasyon sa Pilipinas at namimiss ko na din ang pamilya ko.Matagal ko silang hindi nakakasama" kalmadong saad niya.
" Promise me na babalik ka" nakangiting saad nito sa kaniya.
" Promise" nakangiting wika niya.
"Kailan ka din aalis?" anong nito sa kaniya.
"Sa susunod na araw" sagot niya habang inaayos niya ang kaniyang mga gamit dahil uuwi na sila.
"kung ganun magpapa-book na ako dati ng ticket mo" wika ng manager.
" Thanks momshie" nakangiting saad niya.
Sabay silang sumakay sa van ng manager niya kaya naman agad niyang hinilata ang kaniyang katawan. Yung van ng kaniyang manager ay para mini room ito sa loob dahil may dalawang kama.
"by the way samahan moko mamili bukas ng regalo ko na iuuwi ko" nakapikit na saad niya.
" Sure nakshie"wika nito.
Kung nagtataka kayo bakit nagtatagalog ang kaniyang manager yun ay dahil half filipino and half american ang kniyang manager.
Siya ay nagmomodel sa U.S.A .Sikat siya sa buong Asia ngunit hindi sa Pilipinas dahil ayaw niyang makilala siya dito.
Nakarating sila apartment na tinitirhan nila at agad humilata si Allison sa sofa.
"Tatlong taon kitang inalagaan sa industriyang ito.At nanghihinayag ako na hindi ka agad mag sign in uli ng kontrato. Ikaw pa mismo ang pinili ng CEO ng Channel para imodel ag bagong brand na ippalabas nila." mahabang saad ng kaniyang manager at nakinig na lamng siya.
Bumuntong hininga muna siya bago sumagot. "Nanghihinyang din ako momshie pero kailangan din ako ng pamilya ko" wika niya.
"Alam ko yun at naintindihan naman kita sadyang nanghihinayang lang talaga ako." malungkot na saad nito sa kaniya.
Hindi na siya umimik at namayani ang katahimikan sa pgitan nilang dalawa. Buo na talaga ang desisyon niyang umuwi ng Pilipinas at hindi na yun mababago lalo na at nasabi niya na sa kaniyang ina.Ayaw niyang paasahin ang kaniyang ina dahil alam niyang masasaktan ito at magtatampo sa kaniya.
"Momshie ,wala ka bang balak umuwi ng Pilipinas?hindi mo ba namimiss ang pamilya mo?" tanong niya dito.
"Sobra ko na silang miss .Ngunit hindi magamda ang kalagayan ng aking ama kaya nagtitiis ako dito na magtrabaho upang maibigay ang kanilang pangangailangan" mahinang saad nito kaya natahimik siya.
"Akyat na ako momshie" paalam niya at wala siyag natangap na sagot dahil nakatulala ang kaniyang manager.
"Gawin mo nag lahat para sa pamilya mo dahil kapag nawala na sila ay indi mo na magagawa ang mga bagay na un sa kanila." mahabang saad niya bago umakyat sa taas.
Hindi na siya nag shower at basta na lamang natulog.
Kinabukasan ay agad siyng bumangon at ginawa ang morning routine niya.Bumaba siya at nadatnan niya ang kaniyang manager na ready na kaya napangiti niya siya.
"Good morning momshie" masayang bati niya.
" Good morning din sa pinakamagandang alaga kong model" saad niya kaya natawa siya.
"Sa labas na lang tayo mag almusal" wika niya kaya tumango ang kaniyang manager.
Nakarating sila sa Mall of America at nagtingi tingin ng mga damit, accessories, skin care ,sandal,sapatos at iba pa. Pagkatapos ay kumain na sila bago umuwi.
"Thanks momshie.You're the best manager talaga" nakangiting saad niya dito at yumakap .
"Ako talaga ang best manager mo dahil ako lang ang naghawak sayo noh.Binobola mo pa ako ah" maarteng wika nito sa kaniya kaya natawa siya.
"Kaya nga po the best ka eh" nakangiting saad niya.
" oo na haha"natatawang sagot nito kaya natawa siya.
Kinabukasan ay hinatid na siya ng kaniyang manager sa San Francisco Inernational Airport.
Natatawa na lamang niyang pinapakinggan ang mga bilin ng kaniyang manager dahil paulit ulit lang din naman. "Yung mga bilin ko sayo na wag kang magpataba at wag mong pababayaan ang sarili mo" bilin nito sa kaniya.
" Momshie hindi ko na talaga yan makakalimutan kasi ilang beses mo ng sinabi hahaha"tumatawang saad niya.
"Punyeta .Pumasok kana nga lang " natatawang saad nito kaya natawa siya.
"I'm gonna miss you Momshie" tipid ngiting saad niya.
" Mamimiss din kita, balik ka agad nashie ah" naiiyak na wika ng manager niya.
"Opo.Bye po" saad niya at yumakap muna sa manager bago siya umalis.
Umupo muna siya sa waiting area at ng tinawag na ang kaniyang pangalan ay nagtungo siya sa class A at doon umupo.
Sinalpak niya ang kaniyang headphone at nagpamusic.Pinikit niya ang kaniyang mata saka siya napangiti ng isa isa niyang inalala ang kaniyang pagkabata kasama ang ate at magulang niya. Dahil sa kaniyang malalim na inisip ay hindi niya namalayan na nakatulog na siya. Nagising lamang siya ng in-announce na ng head flight attendant na malapit na silang bumaba. Tinignan niya ang papadilim na langit at sa wakas ay nakababa ma ang airplane na sinasakyan niya.
"I MISS YOU PHILIPPINES " masayang sigaw niya.
Wala siyang pakealam kung pinagtitinginan siya .Ang mahalaga sa kaniya ay masaya siya dahil nakatapak na ulit siya sa bansang kinalakihan niya. Sinuot niya ang kaniyang eyeglass at nilibot niya ng tingin ang buong paligid.Hanggang sa may nabasa siya sa isang manila paper na nakasulat ang pangalan niya . Agad siayng lumapit doon at namataan niya na ang kaniyang ate .Nagtama ang paningin nila at doon niya naramdaman ang sobrang pangungulila sa pamilya niya.