Napapikit ako sandali, pilit pinapakalma ang mabilis na pintig ng puso ko. Ramdam ko pa rin ang init ng hininga niya sa balat ko, ang bigat ng presensya niya na parang hindi pa rin lumalayo.
Dahan-dahan kong inayos ang gusot sa uniform ko, pinahid ang bahagyang namamasang labi, at inayos ang buhok ko gamit ang mga daliri. Kailangan kong magmukhang maayos—parang walang nangyari, parang hindi ako halos mawalan ng ulirat sa mga ginawa niya.
Huminga ako nang malalim bago lumakad pabalik sa paaralan, pilit pinapanatili ang normal na ekspresyon sa mukha ko. Ayokong may makapansin ng kahit ano. Pero habang papalapit ako sa hallway, pakiramdam ko ay may mga matang nakatingin sa akin. Paranoia lang ba ito? O may nakakita sa amin kanina?
Bumalik ako sa cafeteria kung saan naghihintay si Cheska. N
