Kabanata 27
Sinalubong namin ang mga bisita ni Ali sa mismong harap ng bahay. Hawak niya ang aking beywang, mahigpit, pamilyar, parang paalala sa lahat na may lugar ako sa tabi niya. Isa-isang huminto ang mga mamahaling sasakyan, at mula roon ay bumaba ang mga taong halatang sanay sa ganitong klase ng pamumuhay. Maayos ang bihis, kumpiyansa ang mga kilos, at halos lahat ay may aura ng kapangyarihan.
“It’s nice to see you again, man!” bati ng isa sa mga kaibigan niya bago siya bahagyang hampasin sa dibdib.
Masama siyang tinignan ni Ali, pero napawi rin iyon nang tumawa ang lalaki, isang tawang walang takot, parang alam niyang hindi siya sasaktan nito.
“You told us you’d be gone for two weeks,” dugtong nito, umiling-iling. “Not two f*****g months.”
Maging si Ali ay napailing din, sabay
