Kabanata 44
Napatingin ako sa paligid. Kahit gabi na, marami pa ring tao sa loob ng restaurant, may mga nagkukuwentuhan, may mga tumatawa, may mga abalang kumakain na parang walang iniintinding problema sa mundo. Lalong hindi ako mapakali. Masyado kaming magkalapit ni Alistair. Masyadong intimate para sa dalawang taong dapat ay may pader sa pagitan.
Mas mabigat pa roon ang bigat ng konsensya ko. Malaki ang kasalanan ko sa kanya. Hindi ko alam kung paano niya nasisikmurang ganito kami kalapit, kung paano niya natitiis na hawakan ako na parang wala akong tinakasan, parang wala akong itinago.
Hinawakan ko ang kamay niya at sinubukang alisin iyon sa hita ko, ngunit imbes na makawala ay nakuha ko lang ang atensyon niya. Matalim ang tingin niya, diretso, seryoso, kaya agad akong umiwas. Paran
