Abstracts of Love (Heartbeats In The Dark Series Book 1)

Chapter 20

TWENTY

PRISTINE

Humaliyumak ang amoy ng curry na iniluto ko para kay Chad nang alisin ko ang takip ng kaldero. Mom is standing beside me with her arms crossed in front of her chest. A slight smile is written on her face while watching me cook.

"Good job, honey. I'm sure Chad will like it." She mumbled.

Ngumiti ako dahil sa sinabi niya. "Thank you, Mum."

She patted my shoulder. "Oh sige, pupuntahan ko muna ang Daddy mo sa opisina. What time will Cray pick you up?"

Sandali kong sinulyapan ang aking relos. "Around nine, Mum. Mayamaya lang po siguro ay nandito na 'yon."

Tumango si Mum. "Okay. Sabihin mo mag-ingat sa pagmamaneho. Masyado niyang iniidolo ang tita Meiko niya."

Mahina akong natawa. "Minsan nga po iniisip ko kung anak ba talaga siya ni Uncle Baron o baka si Uncle Hank talaga ang tatay niya."

Mum chuckled softly. "Baron has a crazy side, too. Hindi lang talaga halata. Pare-pareho silang magkakapatid. Mas lumabas lang talaga ang ugaling iyon kay Hank."

"Mukha nga, Mum." I mumbled.

"Anyway, pupunta na ako bago pa mangulit na naman ang magaling mong ama." Untag niya.

"Okay, Mum." Tugon ko.

Mum gave me a peck on the side of my head before she left. Pinanood ko siyang lumabas ng kusina bago ko muling itinuon ang atensyon ko sa niluluto.

I can't help but smile. I never thought preparing a meal for someone could be this heart-warming. I still can't believe that Chad wants me to cook for him. Kahit na hindi ako magaling magluto, handa akong matuto para sa kanya. Ganito pala ang pakiramdam. Kaya pala palaging ganado si Mum na ipagluto si Daddy kahit kung tutuusin pwede namang kumain na lang sila sa restaurants. It wasn't just about how the food tastes. It's about the effort.

Nang masigurong luto na ang manok ay pinalamig ko ito ng kaunti saka ko isinalin sa lunch box bago ako umakyat sa itaas para makaligo at makapagbihis.

I picked the best dress in my closet. I chose the baby blue dress and paired it with a faded denim jacket and my favorite white sneakers. Ipinusod ko ang aking buhok. I made it a messy bun. May ilang takas na hiblang nagmukhang disenyo.

I put some perfume then brought out my newly bought lipstick. It's a matte light pink shade. I hope Chad would love it. Ngayon lamang ako gagamit ng ganito. Para sa kanya lang. Para mas maging maganda lang sa paningin niya.

Kakatapos ko lamang maglagay ng lipstick nang marinig ko ang busina ng kotse sa labas ng mansyon. Mabilis kong tinago ko sa drawer ang lipstick saka ako tumakbo pababa ng hagdan.

Kinuha ko ang pqcked lunch sa kusina saka ako dumiretso sa labas ng bahay kung saan naghihintay si Cray.

He's wearing his favorite red pull-over. Nang makita niya ako ay kaagad rumehistro ang isang ngisi sa kanyang mga labi.

"Well, hey there gorgeous. Mind if I make your fiancee jealous?" He chuckled.

Ngumisi ako. "Kung gusto mong pumanaw ng maaga bakit naman hindi?"

Humalakhak siya. "Syempre joke lang. Papasagutin ko pa si Yesha. Ilakad mo ko ah?"

Umiling ako. "Baliw ka talaga. Tara na lang. Sabi ni Mum magdahan-dahan ka lang dae sa pagmamaneho."

"Maingat naman ako, ah?" Dipensa niya.

Umismid ako. "Oo na lang, Cray. Tara na nga."

-

Pagdating namin ng Galum ay idiniretso na ni Cray ang sasakyan sa quarters. Ibinaba niya lamang ako roon saka siya dumiretso sa bahay ng mga Rickfort. Hindi nakalusot sa akin ang bungkos ng mga bulaklak na nasa likod ng sasakyan. Thank God walang ugat. Anak nga siya ni Uncle Baron. Kapag may ugat 'yon talagang magdududa na ako kung sinong tatay niya.

The deltas greeted me with respect when they saw me. Si Quen na nakikipag-usap sa ibang deltas ay lumingon sa akin at bumati. Nagpaalam siya sa mga deltas saka siya sumabay sa akin sa paglalakad. Nakabaon ang mga palad niya sa kanyang bulsa at sinisiguro niyang may sapat na distansya kaming dalawa.

"He's in his office. Maaga siyang dumating ngayon gaya nitong mga nakaraang araw. I don't think he ate his breakfast. Mukhang kape lang ang iniinom niya mula kaninang umaga." Ani Quen, some strands of his brunette hair is a bit covering his right eye. May hikaw ang ibabang labi niya at may tattoo siya sa kanyang kanang leeg. I think it's a dragon.

"Gano'n ba? Sige ako na ang bahala. I'll make sure he'll eat all of these." I mumbled.

Ngumiti siya. "He sure will. Ikaw lang naman ang nakakapagpasunod sa isang 'yon." Untag niya.

Huminto kami sa harap ng pinto ng opisina ni Chad. Si Quen na ang nagbukas ng pinto para sa akin.

Nadatnan ko si Chad na nakasandal sa kanyang swivel chair. Nakasara ang kanyang mga mata habang hinihilot niya ang bridge ng kanyang ilong.

Nang maramdaman niya ang pagbukas ng pinto ay iminulat niya ang kanyang mga mata saka siya pilit na ngumiti sa akin.

Nagpaalam at nagpasalamat ako kay Quen. Ngumiti lang naman siya sa akin saka niya isinara ang pinto nang makapasok na ako.

Chad extended his hand. "Come here, babe. I badly need a cuddle right now." He mumbled.

Nakagat ko ang ibaba kong labi nang magsimula na namang mamula ang aking pisngi. Humakbang ako palapit sa kanya at nilapag ang packed lunch sa kanyang mesa bago ako dumiretso sa kanya.

Chad pulled me and made me sit on his lap. Tumindig bigla ang mga balahibo ko sa aking batok nang iyapos niya sa akin ang isa niyang braso saka niya hinawi ang aking buhok upang lumantad ang aking leeg.

Bahagya niyang nilislis ang jacket ko hanggang sa lumantad ang markang ibinigay niya.

My eyes shut when the tip of his nose brushed against his mark. He inhaled my scent then gave his mark a gentle kiss.

Sumandal siya sa backrest ng silya na tila malapit nang humiga saka niya ako pinahilig sa kanyang dibdib. Chad really loves doing this. Pati ang paghalik sa tuktok ng aking ulo habang hinahaplos niya ang aking buhok, paborito niyang gawin iyon kapag magkasama kami.

"How was your day?" I asked. Tiningala ko ang aking ulo upang masalubong ang kangang tingin.

Pumungay ang kanyang mga matang nakatitig sa akin. Mayamaya'y inangat niya ang kanyang ulo at ginawaran ng mabilis na halik ang aking mga labi.

"Tough day. Missing you was the hardest part..." He mumbled softly.

Ngumiti ako at hinaplos ang kanyang pisngi. "Well, I'm here now." I muttered.

He pouted. "At kapag umuwi ka, maghihirap na naman ako." His brows furrowed.

I giggled. "Gano'n talaga."

He let out a sharp sigh. "Why the hell didn't I set-up a shotgun wedding that day instead of a proposal? Wrong move."

Natawa ako sa narinig. "Yeah. Wrong move."

Ngumisi siya. "On the second thought, it's a good thing I didn't."

Bahagyang nagsalubong ang aking mga kilay. "Bakit naman?"

"'Coz I might not go to work anymore. I'll sure just stay beside you in our bed." He mumbled before giving my waist a little squeeze.

Nanlaki ang mga mata ko at nahampas ko ang kanyang dibdib. "Chad ha!"

He chuckled softly in front of my ear. "Sorry." He whispered before biting my ear. "God, I'm dying to sleep next to you, babe..."

Uminit ang aking pisngi dahil sa narinig. I can feel the heat building up betwern us but I know Chad is trying his best to control himself. He made a promise to Dad that nothing's going to happen to us until we're finally married.

"Hope..." He murmured.

"Hmm?" I lifted my head to look at him.

"Kapag natapos na 'tong problema ko, pakasalan mo na ko kaagad, ha?" He mumbled.

Mahina akong natawa. "Ako ba? Hindi ba dapat ikaw?"

Kinuha niya ang kamay ko at inilapat sa kanyang pisngi. "Oo nga pala. Papanagutan nga pala kita."

Muli akong natawa. "Hindi naman ako buntis, Chad. It was my safe period when we did that."

His brows furrowed. "Really? Tsk tsk. Wrong calculations, Chad." He murmured to himself.

"Baliw." I giggled.

A slight grin made its way to his lips. "Sayang."

Mahina akong natawa. "Hay, naku Rickfort. Saka mo na isipin 'yan. I still have a semester to finish. Pagkatapos no'n iyong-iyo na talaga lahat ng atensyon ko."

"I know, babe. Dibale limang buwan na lang naman tapos ka na." Untag niya.

"Sure ka ba okay lang talaga sayo? Magkakalayo na naman tayo ng limang buwan." May bahid ng lungkot kong tanong.

He forced a smile at me before kissing my forehead. "This is your dream...and you are mine. Parte ng pangarap ko ang pagpapasaya sayo. We fell apart before because we were still young. Hindi na tayo bata ngayon. Isa pa, akin ka lang 'di ba?"

Mahina akong tumango habang may matipid na ngiti. "Oo naman. Sayo lang naman talaga."

He smiled at me then kissed my hand. "I'll fix everything before you graduate. I'll give you the best wedding every girl would envy. I'll be the best husband in the world. I'll make you the happiest woman on Earth. I promise you that, Hope..."

"I know you would, Chad. I've never looked this perfect with someone before. Sayo lang." I mumbled.

Hinapit niya akong lalo at mahigpit na niyakap saka niya hinalikan ang tuktok ng aking ulo bago siya nagpakawala ng malalim na hininga.

"I am madly inlove with you, woman...what would I do with my life without you? I'd rather die than lose you again, Pristine Hope. You have given sense to my imperfect world...you are mine. I'd risk everything to deserve that...you.are...mine."