ONE HUNDRED TWELVE

2130 Words

THIRD-PERSON POINT OF VIEW Hindi inalintana ni Anika ang pagod basta marating niya lang agad ang harapan ng kastilyo ni Zelim. Oo, wala pa siyang naisip na plano para tulungan siya nito kaagad pero sana lang ay hindi nabali ang kasunduan nilang pinanghahawakan niya sa ngayon. "Narating din kita," aniya nang marating ang tulay sa harapan ng kastilyo. Gumaan ng panandalian ang dibdib niya. Kahit paano ay may naramdaman siyang pag-asa para makabalik sa mag-ama niya. "Amiel!" sigaw ni Zelim mula sa itaas ng isang tore. Kabado 'yong nilingon ni Anika at napapikit nang tamaan si Zelim ng isang malakas na kildat. Napangisi siya salit na maawa rito. Ngayon, mas lalong lumakas ang loob niya nang malamang hindi nabali ang kasunduan nila. "Easy ka lang kasi. Galit na galit ka kaagad." Nakapa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD