“So, Miss Sylverio, we’re very sorry for taking you this way. Kailangan naming gawin ito para malaman mo na may mga taong sumusunod at nagmamatyag sa bawat kilos mo,” napasinghap ako nang marinig ang sinabi ni Charles. Tumango-tango ang mga kasama niya, habang si Stan ay tahimik na nakakunot ang noo. Pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagkuyon ng mga kamao niya.
“Sino namang susunod sa akin? Isa pa, wala naman akong kaaway. Hindi rin naman ako mahalagang tao para sundan. Kaya ano’ng ibig ni’yong sabihin?” magkasunod kong tanong.
Pero imbes na sumagot ay may iniabot na envelope si Stan kay Marcus. Inilabas naman ni Marcus ang mga laman niyon, at napasinghap ako nang makita ang mga pictures ko. Mula sa paglabas sa building ng Qizam hanggang sa pagsakay ko ng kotse. Mayroon din akong
