CHAPTER 48
NAPATINGIN ako sa pinto ng library na opisina rin ng itay, bumukas iyon at pumasok si Kidlat. Malapad ang ngiti sa mga labi niya habang nakatingin sa akin. “Hey, baby. I was looking for you.” Mabilis na nagsalubong ang mga kilay ko at sinamaan ko siya ng tingin. Pagkatapos ay muli kong ibinalik ang paningin ko sa librong binabasa ko. “Hey, baby—” “Huwag mo nga akong matawag-tawag diyan na baby. Bakit, sanggol ba ako? Anak mo ba ako?” Inis na tanong ko sa kaniya nang muli ko siyang tapunan ng matalim na tingin. Aba, ano ang akala niya? Hindi ako nagalit o nawala kaagad ang inis ko sa kaniya dahil sa mga nangyari kanina sa labas? Puwes, hindi ganoon kadaling mawawala sa isipan ko ang panlalandi ng Luana na ’yon sa kaniya kanina. Narinig ko siyang nagbuntong-hininga saka umupo sa tabi
- Writer
