CHAPTER 37
BIGLA akong napabitaw sa kaniya at bahagyang lumayo nang makita kong naroon na rin pala si itay at nakatingin sa amin ni sir sungit. Dahil sa hiyang naramdaman ko ay mabilis akong nag-iwas ng tingin kay itay. Hindi ko rin magawang balingan ng tingin si Sir Kidlat. Oh, nakakahiya at nahuli kami ng itay na nasa ganoong tagpo. Kanina pa ba ito roon? “Good morning, ninong!” Dinig kong bati niya sa itay. “Are you enjoying the water?” Dahan-dahan naman akong nag-angat ng mukha upang tapunan ng tingin ang itay. “Um,” hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Basta ang alam ko lang, labis talaga akong nahihiya ngayon at gusto ko na lamang na ilubog sa ilalim ng tubig ang sarili ko para itago ang kahihiyang nagawa ko ngayon. Ano na lamang ang sasabihin sa akin ng itay dahil sa mga nakita nito? Bak
- Writer
