"Hey, namiss mo ako agad?" Tanong nito pagkasagot niya ng aking tawag.
I sobbed.
"Isaiah..." umiiyak na tawag ko sa pangalan nito. Yun lang muna ang kaya kong masambit. Ang pangalan lang nito.
"What happen? Sandali at babalik ako diyan. Don't cry..." nagmamadaling saad niya. Halata sa kanyang boses ang pag aalala.
"Huwag na---just bring my kids here...please..." nakikiusap at nauutal na sambit ko.
Napansin ko ang hindi nito pagsasalita sa kabilang linya. Nagulat ata ito sa sinabi ko. Hindi siguro nito inaasahan ang sinabi at hiniling ko.
"Tell me that you can bring my kids here, Isaiah. Gusto ko silang makita." Pahabol na sambit ko. Seeing my kids is what I wanted the most right now. At nawala na sa isip.ko ang pakikipagkita ko kay Henrico.
"I'll bring them, my love. Wait for us."
