Chapter 42

1565 Words

Naaupo pa rin ako pero wala pa rin akong alam sa nang yayari. Inayos ko ang sarili ko at maya maya ay nakaramdam ako ng kamay sa hita ko kaya agad kong inalis 'yun. "Tsk." Ngumiti lang ako dito. "Ano nang yari? Bakit tumatawa sila at sumisigaw?" "Binugbog n'ya ako, Keith. Siguro matagal na n'ya ako gustong bugbogin dahil sa selos." Natatawang sabi pa nito. "Okay ka lang--" "Shh. Wag mo na tanungin. Hayaan mo na s'ya." Naiinis na sabi ni Kurt sa tabi ko. Napabuntong hininga ako. Maya maya ay inaya na ako nito sa Garden. May suot akong jacket habang nakaupo kaming dalawa. "Sorry..." inayos ko ang buhok ko dahil sa lakas ng hangin sa Garden. "Hindi ko sinasadya. I was just really confused that day." Tumango lang ako sa kan'ya. "Are you still mad? I already confessed my feelings. I

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD