Nagising ako na wala na ako makita kahit ano. "Nakapatay ba ang ilaw?" Masakit ang katawan ko dahil sa nang yari.
"A-Anak..."
"Mom! Bakit walang kuryente? Wala akong makita!" Naiinis na sabi ko and I heard her sobbing.
"I-I am sorry..." kumunot ang noo ko.
"Y-You are blind, Kurt." Nanlamig ang katawan ko sa narinig ko mula sa bibig ni Ate.
Ilang araw inobserbahan ang mga mata ko. Pwede pa ako makakita ko kung may Donor ako kaya naman agad nag hanap ang pamilya ko. Pinag pasyahan kong umuwi sa Gapan.
"Sorry, sorry!" Umiiyak si Sariya sa akin habang ako ay inis na inis.
"Umalis na nga kayo!" Naiiritang sabi ko.
Ilang araw ako laging wala sa mood parang galit lagi dahil sa nang yari sa akin. Bulag ako, ano na magagawa ko? Wala na akong magagawa dahil hindi ko man makita ang mga dina
