CHAPTER 23
PUTING SILID ang bumungad sa 'kin pagmulat ko ng mga mata. As usual, nasa loob na naman ako ng clinic or silid ng hospital. Hindi na bago sa 'kin 'to every time na nahihimatay ako. Inilibot ko ang paningin at nakita ko si Xanth habang nakasandal ang ulo sa headrest ng silyang inuupuan. Mukhang nakatulog sa kahihintay na magising ako. Maya-maya'y naalimpungatan siya nang maramdamang nakatitig ako sa kanya. "Babe.. Thanks god, you're already awake," ani Xanth at hinaplos ang buhok ko. "How are you feeling?" Pinakatitigan ko siya ng maigi. Namumugto pa rin ang mga mata niya hanggang ngayon. Muling bumalik sa alaala ko ang mga nangyari bago pa man ako nahimatay kung kaya't wala sa loob kong tinabig ang kamay niya na nakahawak sa buhok ko. "Wag na 'wag mo 'kong hahawakan," kalmado kong s
- Writer
