Nanlalamig ang mga palad ko, at pakiramdam ko ay bigla akong naubusan ng hangin sa dibdib. Hindi pa man ako nakakabawi sa mga sinabi ni Brixton, heto at naririto na si Randall.
“Sir Randall! Good morning po! Kakapasok ni Ma’am Trishna sa dining area, kumakain na po siya ng breakfast!” narinig kong pagbabalita ng isa sa mga maid, boses ni Arnie iyon.
Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Napatingin ako kay Brixton, na nakatayo pa rin sa tapat ko… mukha pa ring galit, pero ngayon ay may halong aliw sa ekspresyon niya.
“Randall’s here,” kinakabahang bulalas ko. Lalong nadagdagan ang pagkataranta ko. “Oh, my God…”
Nakakunot lang ang noo ni Brixton, halatang hindi pa rin iniintindi ang sitwasyon. Cool na cool lang siya habang ako ay parang hihimatayin na sa kaba.
“So what? I’m not doin
