Chapter 15
1355 Words
Chapter 15
Gun Shot
Hanggang ngayun ay iniisip ko pa rin yung narinig ko kanina, mahal niya ba talaga ako? Maybe?
Ang hirap naman kasing mag assume sa isang bagay na walang kasiguraduhan eh. At isa pa dalawang buwan pa lang kami nag kakakilala at sa dalawang buwan na yun alam kung minahal ko na siya.
Nakaka tuwang isipin na isa akong doctor at siya ay isang Mafia boss. Ang doctor ay nag liligtas ng buhay at isang Mafia na tulad niya ay pumapatay. But who cares? I love my mafia man. Hindi nila nakikita kung sino ba talaga si Ethan, kung anu ang dahilan niya, kung bakit niya tinayo ang organization na yun.
Dahil hindi mo pwedeng husgahan ang isang tao base sa ugaling meron sila, yes, heartless and cold Mafia boss siya. Pero hindi ibig sabihin nun ay masama na talaga siya.
At sa sitwasyon naming to? Mag susugal ako, isusugal ko ang pag mamahal ko sa kanya, kahit walang kasiguraduhan kung mahal niya ba talaga ako o hindi. Dahil ganun ang totoong pag-ibig, kahit na alam mong walang kasiguraduhan ang nararamdaman niya para sayo, susugal ka talaga, dahil di mo malalaman na ang sagot kapag di ka sumugal.
"Baby?"
"Huh?"
Napatingin naman siya sa akin, at mababakas sa mukha nito ang pag aalala.
"Are you ok? kanina ka pa tahimik, simula nong umalis tayo sa hospital?" Aniya.
Tumango na lamang ako sa kanya at nginitian siya ng pag ka tamis-tamis.
"I'm ok."
Hindi naka ligtas sa paningin ko ang pag tingin siya sa side mirror ng sasakyan. Tinted ang gamit naming kotse at bulletproof pa ang sasakyan na to. Para daw sa safety namin ni baby.
Kaya naman tumingin din ako sa side mirror pero wala naman akong nakitang kakaiba, sa mga nakasunod na sasakyan. Weird?
May pinindot si Ethan sa sasakyan niya, akala ko kung anu ay seatbelt lang pala, dalawa na ang seatbelt naka kabit sa akin.
"bakit may ganito?" Tanung ko sa kanya.
"Para sa safety, baby." Seryoso niyang sabi at tumingin nanaman siya sa side mirror. Napahawak ako sa pinto ang sasakyan ng biglang bumilis ang takbo ng sinasakyan namin.
Lahat ng kotseng nasa harapan namin ay inu-over take niya. Napatingin ulit ako sa side mirror ng may nakita ako latlong itim na van mabilis din ang pag papatakbo nito at parang kami ang hinahabol.
Napatingin ako kay Ethan na ngayun ay seryosong nag dridrive.
"E-Ethan?" Hindi ko alam kung anu ang mararamdaman ko sa ganitong sitwasyon? Nag aalala ako sa anak namin.
"Shhh. Baby, don't worry. Makakaalis ka dito ok?" Umiling ako sa sinabi niya, pano siya? Ma iiwan siya ito? "And call Callie, sabihin mo na itrack nila tayo ngayun." Mabilis ang bawat galaw ko, nanginginig kong denial ang number ni Callie sa contact ni Ethan.
Hindi pa nakaka tatlong ring ng sinagot niya naman to kaagad.
"Bossing?"
"C-Callie?" Nanginginig kong tawag sa kanya.
"Loud speaker, baby. Ako kakausap." sinunod ko namana ng sinabi niya kaya naman dinig na dinig ko ang usapan nilang dalawa.
"Track us, Callie."
"Searching, boss."
"Faster, s**t!"
Napayuko ako ng biglang may sumalpok sa likod ng sinasakyan namin.
"B-boss? Anung nangyayari? s**t!!! Na track kana namin, wait me there." Sigaw ni Callie sa kabilang linya.
"Mag dala kayo ng back up." Sigaw ni Ethan kay Callie bago mamatay ang linya.
Mas lalong binilisan ni Ethan ang pag mamaniho dahil malapit na ang isang Van, dalawa na lang ang humahabol sa amin dahil yung isang Van ay lumiko sa kabilang daan.
"s**t!"
Nanlaki ang mata ko ng makita ng isang Van nasa unahan namin. Sasalpok kami dun kung di kami iiwas. Mabilis naman kinabig ni Ethan ang manobela at mabilis akong niyakap, bago ko maramdaman ang pag salpok ang ulo ko sa bintana.
Kahit na hihilo ay minulat ko ang mata ko ramdam ko ang dugong umagos sa ulo ko.
Pero wala dun ang atensiyon ko kundi kay Ethan na nasa labas at nakikipag palitan ng bala ng baril sa kabalan, nakita ko din sina Callie at iba na nakikipag bakbakan sa iba.
Marahan akong gumalaw, para makalabas ako ng sasakyan. Ng mabuksan ko ang pinto may biglang humila sa akin at ramdam ko ang bibig ng baril sa ulo ko.
"Sige, Blackfox, Ituloy mo yan at tutuluyan ko tong babaeng to." Sigaw ng lalaking may hawak sa akin, napatingin naman banda sa amin si Ethan na ngayun ay mababakas ang takot sa mata nito.
"Get down all your f*****g, guns NOW!" Nagulat ako dahil sa biglang sigaw ng lalaking may hawak sa akin, tinutok niya naman ang baril kay Ethan.
"ETHAN!" Sigaw ko ng may biglang siyang pinaputukan ng baril sa tuhod. Nag pupumiglas ako sa hawak ng lalaking to, hindi kalayuan ang pwesto niya sa akin, kaya kayang kaya ko siyang takbuhin.
"No. baby! wag kang pupunta dito!"
Umiling ako sa sinabi niya, ayuko, ayuko ko siyang sundin, marami ng dugo ang nawala sa kanya, na mumutla na rin siya.
Umiiyak akong umiling sa kanya.
Kinagat ko ang braso ng lalaking may hawak sa akin, at mabilis na tumakbo papunta sa kanya.
Mabilis niya naman akong sinalo ng niyakap ko siya.
"E-Ethan, ayos ka lang?" Nanginginig ang kamay ko habang hinahaplos ng mukha niya, nanlalabo na rin ang paningin ko dahil sa mga luhang nag lalandas sa pisnge ko.
"Are you ok, baby? How about my baby in your tummy? Huh? may masakit ba sayo? s**t! Baby, may dugo ang ulo mo." Mahinang sabi niya at pilit niyang umupo sa tabi ko.
Napayakap ako kay Ethan ng mapa ikotan na kami ng mga kalaban at lahat ng baril nila ay naka tuktok sa amin.
"E-Ethan?" Mas lalong akong yumakap sa kanya. Ng marinig ko ang pag kasa ng mga baril.
"Baby? Always remember that I love you ok?"
"E-Ethan?" Hinalikan niya ako sa noo bago sa labi ko.
"I love you too" Mahinang bulong ko sa kanya, sumilay naman ang isang munting ngiti sa labi niya.
Napayakap ako sa kanya ng makarinig ako ng putok ng baril, akala ko ay ako o si Ethan ang tatamaan pero nag kamali ako dahil isa sa kalaban namin ay bumagsak na at naging sunod sunod na ang pag putukan ng baril.
Bawat putok ay napapa iglad ako, buong buhay ko hindi ko pa nararanasan ang ganito, buong buhay ko ngayun lang ako nadamay sa ganitong sitwasyon.
Hindi kami umalis ni Ethan sa gitna ng nag puputukang baril, dahil hindi ko na rin kayang mag lakad ganun din si Ethan, nanghihina na ako.
"Baby, I'm sorry, but I need to do this." Napatingin ako sa kanya ng may pag tataka.
"What are you talking about?" Na lilito kong tanung sa kanya, hindi naman siya nag papaaalam diba? Hindi naman diba? Lalo na ngayung mahal niya ako diba?
"I'm sorry baby, but I can't take it anymore. Nahihirapan na akong huminga." Napatingin ako sa kanya ng may gulat, did? did? he? Kahit nahihirapan na ako ay, tiningnan ko ang buo niyang katawan at dun ko lang nakita ang bewang niya na may tagos ng dugo.
"No, baby. No. Please, wag kang pipikit." Mas humigpit pa ang yakap ko sa kanya ng dahan dahan siyang bumibitaw sapag kakayakap sa akin. Di ko na mapigilan ang paghikbi ko.
Oh. my god! Mabilis kong tong tinakpan ng kamay ko para mapigilan ang pag daloy ng dugo dun.
"Ethan please, no go. Please, Baby, Iloveyou, please don't you." Mahinang pakiusap ko sa kanya.
"I- I l-l-love y-y-you ---"
"Wag ka nang mag salita please." Hindi ko na mapigilan ang sariling kung humagulgol dahil sa sakit na nararamdaman ko. I don't want to lost him, his my everything.
"I love y-you, b-baby." huling sabi niya bago tuluyang sumara ang mga mata niya.
no! no! this can't be happening.
"E-Ethan, please, open your eyes. Baby."
Ayukong mawala ang lalaking mahal na mahal ko, kahit na babagsak na ang katawan ko ay pilit ko pa rin siyang niyayakap.
No! please! Iligtas niyo, siya please?
Bago ako mawalan ng malay ay nakita ko sila Callie at ang iba pa na tumatakbo papunta sa amin.
"Hold on, Giza."
I can't my Ethan is Dead.
- Writer
