Chapter 3
1216 Words
Chapter 3
I'm not pregnant
Pano nga ba ako napasok sa ganitong sitwasiyon. Sa pag kakatanda ko ay sumama lang naman ako mag bar dahil sa birthday ni Ana, at parang renoiun na rin namin yun.
At isa pa binigay ko lang din ang pag ka berhin ko sa lalaking nasa harapan ko ngayun.
"What if I get you pregnant woman?" He asked me with a cold tone. Tumingin ako sa kanya at napabuntong hininga, what if he is? What i'm going to do?
Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses niya na tong tanung sa akin, simula ng magising ako. Dahil nakatulog ako sa kwarto kung saan niya ako iniwan kanina.
At ilang ulit ko ring sinasabi sa kanya na hindi ako mabubuntis. Pero alam ko sa sarili kong may posibilidad na mabuntis ako , because he never used protection when we're f*****g each other.
May asawa ba siya? Girlfriend? s**t! Nakipag s*x ako sa taong di ko alam kung may asawa ba siya o girlfriend? What if talaga na mabuntis niya ako? Anong gagawin ko? Sigurado akong papatayin ako nila mommy. Tumingin ako sa kanya at ang maitim nitong mata ang sumalubong sa akin.
"Hindi ako mabubuntis, ikaw pa ang may alam. Bakit sayo ba tong katawang to? At isa pa I'm a f*****g doctor." Inis na sabi ko sa kanya. I give up.
"I don't believe you, Ms. Miller. I'm going to ask you, some questions." Umayos ako ng upo sa sinabi niya, damm! This guy, his f*****g scary.
"Ok?"
"Are you single?" He asked.
"Are you?" Balik ko ding tanong sa kanya, napaatras ako ng makita ang pag dilim ng mukha niya.
"I'm asking you, Ms. Miller, so answer me! Damm It!" Napatalon ako dahil sa sigaw niya. Nanginging ako dahil sa takot sa kanya, s**t!
"Yes." Mahinang sagot ko na lang sa kanya.
Ayuko ng gumawa o mag salita na ikakagalit niya. At baka nakakalimutan kong nandito ako sa lugar nila.
Napatingin ako sa mga tauhan niya na ngayun ay masama na ang tingin sa akin. Napayuko na lang ako, I want to go home. Pagod pa ako at hanggang ngayun ay masakit pa rin yung nasa gitna ko.
"I want to go home." Mahinang sabi ko pero alam kung narinig niya iyon.
Napatingin ako sa kanya ng tumayo siya.
"You can leave, Ms. Miller. But I'm watching you."
Hindi na ako nakapagsalita ng mabilis siyang umalis. Thank you, wala na siya.
"Hey, I'm sorry Kanina. " Napatingin naman ako kay Callie. Siya kasi ang inutusan ni Mr. Blackfox na ihatid ako pauwi.
"Ok, lang. Nangyari na ang nangyari. " Mahina kong sabi at umiwas na lang ng tingin.
Wala naman akong magagawa kong may mabuo man, nangyari na eh at nandiyan na yan.
"Pero kung magbuntis ka man sa anak ng boss ko, pwede bang lumayo na lang kayo?" Kumunot naman ang noo ko dahil sa sinabi niya.
Bakit nag sasabi siya ng ganito diba dapat siya rin tong mag babanta sa akin?
Bakit ipapalayo niya ang anak ng sarili niyang boss?
"I don't understand." Naguguluhang sagot ko na lang. I really don't understand.
"Napakadilikado ang buhay namin Ms , Miller . Palaging nasa bingit ng kamatayan ang mga buhay namin." Mas lalo akong naguluhan dahil sa sinabi niya.
"Ah? Ok? Pero di naman ako mabubuntis, baog siguro yun." Kibit balikat ko na lang na sabi, at kunyaring natatawa dahil sobrang nakaka tense ang hangin sa sasakyan.
Pero di man lang sila natawa, oh? ok?
Pero anu ba ang meron sa kanila? Nakakamatay na ba ang pagiging businesses man? Napakamot na lang ako sa ulo. Anu ba tong naiisip ko?
Hays! Sinandal ko na lang sng ulo ko sa may bintana. Sa araw na to, Ang dami kung karanasan. Hindi ko alam kung makakaya ko pa ba? Pinikit ko na lang ang mata ko para ma idlip na lang muna.
Nagising na lang ako dahil sa mahinang tapik sa balikat ko.
"Hey, Ms, Miller. Nandito na tayo." Napaupo ako ng maayos at mahinang kinusot ang mga mata ko. Napatingin ako sa labas nandito na pala ako sa building kong saan ang condo ko.
"Salamat sa pag hatid." Sabi ko sa kanila at bumaba na ako mg sasakyan. Ng masarado ko ang pinto ay mabilis nitong pinaharurot ang sasakyan, hindi na rin naman ako nagulat.
Bago ako pumasok sa loob ay tinanaw ko na muna ang sasakyan niya.
Pumasok na ako sa loob at sa kwarto na ako dumiretso dahil pagod ako Hindi sa trabaho kundi dahil sa nangyari ngayun araw.
Nag daan ang ilang linggo pero wala naman akong nararamdamang pag babago sa sarili ko, at yun ang pinag papasalamat ko.
Sinuot ko na ang coat ko at lumabas ng office may kailangan lang akong bisitahin na pasyente. Ito ang naging rotate ko simula noong nangyari yun.
Bahay to Hospital.
Hospital to Bahay.
Natatakot na akong lumabas o di kaya ay uminom sa bar, baka mamaya may maka One Night Stand nanaman ako at makapag problema pa.
Umiling na lang ako sa naisip ko.
Binuksan ko anh pinto at pumasok na, naabutan ko naman ang pasyente kong prenteng naka upo sa hospital bed.
Natamaan ba to ng baril sa lagay na to? Napabaling naman ang tingin niya sa akin. Masama ko siyang tiningnan.
"What do you think your doing?"
Inis na tanong ko sa kanya, hindi pa magaling ang sugat niya pero heto siya at nakaupo na sa hospital bed, bawal pa kasi siyang gumalaw galaw lalo't na nasa tagiliran niya ang sugat niya.
Baka mabinat ang lalaking to.
Napakamot na lang siya sa batok niya. Tiningnan ko ang kasama niya na ngayun ay nanunuod lang ng tv. Di ba nakakaramdam tong isang to?
"Claire, pwede bang pag sabihan mo tong boyfriend mo?"
"Nah, hindi yan makikinig, Doc. Tuluyan mo na lang para walang problema."
"Baby naman." Ungot ni Lance dahil sa sinabi ng girlfriend niya. Gesh! Mabilis akong tatanda sa dalawang to.
"Makinig ka kasi sa mga bilin ko." Inis na sabi ko sa kanya at inalalayan siyang mahiga sa kama.
"Bored na ako dito, Doc. Gusto ko ng bumalik sa HQ." Umirap na lang ako.
"Iwan ko sayo, Lance bat kasi nag sundalo kapa."
"Yun ang gusto ko, Doc."
"Geh, na aalis na ako, Claire pakibantayan naman tong boyfriend mo." Inis na sabi ko sa kanya. Nag kibit balikat lang ito at di na ako pinansin.
Napabuntong hininga na lamang ako, anong gagawin ko dito sa dalawa?
Umalis na ako sa kwarto nila at dumrecho sa opisina. Tiningnan ko ang schedule ko ng makitang wala na akong pasyente ay mabilis kong hinubad ang coat ko at nag paalam sa iba na aalis na ako.
Dumaan na muna ako sa isang drive tru dahil nag crave ako sa coke float.
Ng makabili na ako ay umuwi na ako.
Dumerecho ako sa kusina at nag luto ng sariling makakain. Ito ang naging buhay ko pag kalipas ng ilang linggo.
Hindi na rin nag pakita sa akin ang mga tauhan niya kahit siya, naging maluwag ang damdamin ko dahil dun. Ayuko na kasi silang maka encounter, tama na yun.
At hindi naman siguro ako mabubuntis diba? Ilang linggo na rin ang nakakalipas pero wala pa rin namang sintomas na buntis nga ako.
Hinaplos ko ang tiyan ko.
I'm not pregnant.
- Writer
