Chapter 4
1407 Words
Chapter 4
Pregnant
"Doc, may bago tayong pasyente." Mabilis akong tumayo sa pag kakaupo ko at nag mamadaling sinundan ang nurse. Hindi pa ako nakakapag pahinga dahil sa sunod sunod na pasyente ang na aadmit dito sa Hospital.
Napatigil ako sa pag lalakad ng may makita akong pamilyar na mukha. Nakita ko na siya nun?
Anu kaba Giza. Baka naging pasyente mo lang yan dati. Umiling na muna ako bago nag madaling gumalaw.
Bago ako pumasok sa Operating Room ay nagbihis na muna ako ng lab coat. This is going to be a tiring day.
Nilahad ko ang kamay ko sa nurse at nagmadali siyang lagyan ako ng gloves, lumapit ako sa pasyente na ngayun ay may iba't ibang aparato sa kanyang katawan, tiningnan ko na muna ang heart rate niya. Bago bumaling sa mga nurse na nag hihintay ng signal ko.
"What's happen?" I asked.
"Nabaril po siya sa kaliwang dibdib niya." Tumango ako sa sinabi niya. Pinaready ko na sa kanila ang mga kakailanganin ko.
"Umabot ba sa puso?" I asked again at tiningan ang tama niya s**t! Mukhang matatagalan pa ako dito. Buti na lang di umabot sa puso niya, dahil kung umabot yun, hindi ko ma sisigurado kong maliligtas ko ba siya. But I hope I can.
Ok, hingang malalim, Giza last na rin to at makakauwi kana.
"Blood Type?" I asked again, kailangan malaman ko na muna kung anung blood type siya para masalinan na siya ng dugo. Madami ng dugo ang nawala sa kanya.
"Blood type niya ay AB, Doc." Tumango ako sa kanila.
Sinumulan ko na ang pag oopera sa kanya.
APAT na oras ang inilagi ko sa OR room dahil sa naubusan kami ng dugo, Hindi ko aakalain na AB, ang lalaking Yun. To the point na isa pala siyang VIP.
Inayos ko na ang gamit ko para makaalis na, leave ko na ngayun.Pero hindi ako pwedeng umalis dahil ako ang ina-sign na doctor sa VIP. Pero uuwi na muna ako ngayun, dahil kailangan ko na munang mag pahinga.
6:00 A.M in the morning ay nasa Hospital na ako, sobrang dami ko pang pasyenteng aasikasuhin, hindi ko alam kung ma tatapos ko ba ito ng isang araw lang.
Naiisip ko palang na ang dami nila parang tinatamad na ako, pero wala naman akong choice, this is my job anyway.
Pumasok na ako sa kwarto ng VIP at tiningnan ang vital signs niya, kahit na ang swerong nakabit sa kanya, hindi ko dapat to iasa sa nurse dahil sa akin mismo, pinagawa ito.
Wala pa ang nag babantay aa kanya, siguro umuwi na muna. Checnek ko na rin ang blood sign niya, pero napatigil ako sa pag aayos ng biglang bumukas ang pinto.
Hindi na ako lumingon dahil baka yung pamilya lang ng lalaki ang pumasok kaya naman pinag patuloy ko lang ang ginagawa ko. Ng matapos ako ay humarap ako sa pamilya niya, pero halos mastatwa ako.
What the hell?
Nanlamig ang buo kong katawan dahil sa nakikita ko. Alam kung sobrang laki ng Pilipinas pero bat sila nandito?
Mahigpit kong hinawakan ang coat ko at walang emosyon silang tiningnan.
"His, ok now. Kailangan niya lang mag pahinga." Sabi ko sa kanila at nag mamadaling lumabas ng kwarto.
Napaupo ako isa sa upuan sa labas ng kwarto nila, dahil sa nanlalambot kung tuhod.
What I'm going to do?
Hindi naman nila alam diba? Wala pa akong napag sasabihan, depende sa dun sa OB na nakausap ko weeks ago.
Napatayo kaagad ako ng marinig ko ang pag bukas ng pinto ng kwarto nila at nag mamadaling bumalik sa opisina ko.
Dun na ako nanatili hanggang sa nalipasan na ako ng gutom, napatingin ako sa relong nasa pala pulsuhan ko.
2:34 P.M
Umiling na lang ako, kailangan kung bumaba para bumili ng pag kain, hindi na pwedeng malipasan ako.
Napatigil ako sa pag aayos ng may kumatok sa pinto. Sino Kaya?
"Tuloy." Sigaw ko. At pinag patuloy Ang pag aayos, ng gamit ko.
"Running Away, again?" Nanigas ako sa kinatatayuan ko dahil sa lamig ng boses niya. Mas malamig pa ito kumpara sa isang buwan naming hindi pag kikita.
"What do you mean?" I said bravely. Umiwas ako ng tingin sa kanya at pinag patuloy ang pag aayos, hindi ko na pinansin ang malamig niyang tingin sa akin.
I know it was a selfish stunt pero ayuko munang malaman niya. And for now? Hindi ko pa siya masyadong kilala.
"Your pregnant." Seryosong Sabi nito. Hindi ito nagtanung Basta niya na lang sinabi.
How can he really sure that I'm really pregnant? Mas lalo akong di makaagalaw ng maayos dahil sa sinabi niya.
Hindi na ba ako magugulat? He's Blaze Ethan After all. Ah, very dangerous business man.
"I'm not pregnant."
Lies, lies, Giza dyan ka naman magaling. Mas lalong dumilim ang expression niya. At inilang hakbang ang pagitan namin, kaya naman mas lalo kong inabala ang sarili ko sa pag lalagay ng kahit na ano sa bag ko.
"You can fool me, woman. I have my ways. "
"I'm not, pregnant." I said. Pero marahas niya akong hinila at tiningnan ako ng seryuso, umiwas ako ng tingin sa kanya pero hinawakan niya ang baba ko at pilit na sinasalubong ang tingin ko.
Wala nga ba akong takas sa kanya? Gusto ko lang naman na makaalis sa lugar na to. Gusto ko lang maman na malinawan sa lahat ng nangyari sa buhay ko. At ayaw niya ba yun? Yung wala siyang magiging problema?
Nag pumiglas ako sa hawak niya sa akin pero mas malakas siya sa akin, kaya naman tumigil na lamang ako, mapapagod lang ako sa ginagawa ko.
"Your so f*****g liar, woman." Galit niyang sabi sa akin, at mas lalong hinigpitan ang hawak sa akkn, hindi ko na maiwasang ngumiwi dahil sa ginawa niya.
"Anu ba, nasasaktan ako." Naiinis na sigaw ko sa kanya. He really a devil.
Mabilis niya naman ako pinakawalan kaya naman nakahinga ako ng maluwag. s**t! Tiningnan niya ang palapulsuhan kong namumula na lalo't bakat na bakat ang kamay niya.
Tinago na lamang yun sa likod at umatras sa kanya, baka saktan na niya ako ng tuluyan.
Bumuntong hininga na lamang ako, wala naman akong takas sa kanya, dahil alam na niya, at kinokomperma na lamang niya.
"Fine, I'm pregnant now? Are you happy? " Sinalubong ko ang nakakatakkt niyang mata pero nahuhumaling ako sa ganda ng mata niya. Umiwas ako ng tingin.
"I like your eyes." Walang pag aalinlangan kung sabi ko, nakita ko naman ang pag taas ng sulok ng labi niya.
"Oh, s**t!"
"Sa bahay kana titira, what ever you like it or not." Napatanga ako dahil sa sinabi niya, he's f*****g joking right?
No, hindi pwede.
"No, hindi mo pwedeng gawin niyan, I have my own house." Ngumisi lang siya sa akin.
"Wala kang magagawa, baby. Daladala mo ang anak ko, kaya ako ang masusunod."
"Hindi porket ikaw ang ama ng anak ko ay ikaw na ang masusunod."
"Yes, ako ang masusunod." Napaatras ako dahil sanpag hakbang niya. Mabilis niyang kinuha ang kamay ko, at mabilis akong hinila palabas.
Nag pupumiglas ako sa pag kakahawak niya.
"Ano ba, let me go!" Sigaw ko sa kanya, napapatingin sa amin ang mga taong nadadaanan namin pero hindi man niya ito pinansin.
"Ano ba bintiwan mo ako, sumasakit ang tiyan ko." Mabilis pa sa alas kwatro ang pag hinto sa pag hila sa akin.
"Saan ang masakit?" agaran niyang hinawakan ang tiyan ko, may naramdaman akong kuntong kirot pero kalaunan ay nawala na rin naman.
"Ok, na. Please lang mag dahan dahan ka sa pag lalakad." Pakiusap ko sa kanya. Tumango naman siya at maharan na akong hinila hindi tulad noong kanina.
"I'm sorry, I didn't meant to do that." Tumango na lang ako sa kanya at sumakay na lang sa sasakyan niya.
Wala na akong lakas para makipag away sa kanya, medyo napagod ako sa araw na.
Pumasok na rin siya sa sasakyan at biglang lumapit sa akin. Halos mahigit ko ang hininga ko dahil sa ginawa niya, amoy na amoy ko nanaman ang mabango niyang pabango.
Bigla siyang tumingin sa akin. Napapikit na lamang ako ng bigla niyang ilapit ang kanyang mukha sa akin, naramdaman ko na lamang ang pag halik niya sa noo ko.
"I'm sorry baby, hindi na mauulit."
Napamulat ako dahil sa sinabi niya may sinseridad sa kanyang mga mata, tumango na lamang ako sa kanya at inayos na niya ang seatbelt ko at nag simula na siyang mag maneho.
- Writer
