Chapter 73
Ksnenia's POV
Hindi ko alam kung ba't naiiyak na naman ako ngayon? Nagpagod na naman ako maghapon. Kahit wala ka namang ginagawa maghapon, basta lumabas ka ng lungga mo, pagbalik, expect mo na na pagod ka.
Hindi ko rin alam kung ikalulungkot o ikatutuwa ko na hindi ko naabutan si Lander dito. Kung sakali mang nandito siya, malamang na hindi talaga ako dadalawin ng mga emosyon ko. May kontrol ako sa mga ito kapag nariyan siya. Iyon iyong mga ayaw kong makita niya kasi baka isipin na naman niya na dahil iyon sa kaniya. Ngayon at wala siya, lumalabas na naman iyong mga emosyon na kay hirap-hirap labanan. Pero at least naman, hindi ko kailangang magpanggap sa harapan niya sa mga oras na ito. Malaya kong pinadaloy ang mga luha ko.
Nadodoble ang emosyon ko tuwing naaalala ko ang a
