CHAPTER 111

1831 Words

REIGHN SELESTINE “M–Mahal,” nauutal na bigkas ko ng makita ko siya at bigla na lang pumatak ang luha mula sa mga mata ko. Hindi ko kasi inaasahan na ito ang bubungad sa akin. Na ito ang makikita ko ngayon. Hindi kaya ng puso ko dahil ang sakit na makita. “Mahal,” muli kong sambit habang nakatingin ako sa kanya. “Sorry,” sabi niya sa akin. Ako naman ay mabilis siyang niyakap. Umiyak ako ng umiyak dahil awang-awa ako sa mukha niya. Bugbog sarado ang buo niyang mukha. Halos hindi niya maidilat ang isa niyang mata. At puso pasa ang mukha niya. Mabuti na lang at hindi kasali ang bibig niya. “Shh, don’t cry.” sabi niya sa akin habang hinahaplos ang buhok ko pero mas lalo lang akong umiyak. “Ito ba? Ito ba ang dahilan kaya hindi ka nagpakita sa akin? Sino ang may gawa nito? Si daddy ba? A

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD