VIZENCIO
Hinahanda ko na ang sarili ko. Sa totoo lang ay mahirap ito para sa akin. Nahihirapan akong magpaalam. Nahihirapan akong iwan si Reighn pero ito rin ang magandang pagkakataon. Pagkakataon na hindi siya mawala sa paningin ko.
“Gov, puwede ba tayong mag-usap?” tanong ko sa kaibigan ko. Nilakasan ko na ang loob ko dahil kailangan ko na talagang sabihin sa kanya.
“Tungkol saan?” tanong niya sa akin.
“Gusto ko ng mag-paalam. Kailangan ko ng umuwi sa US,” sabi ko sa kanya.
“Ganun ba?” tanong niya sa akin.
“Pasensya ka na ku–”
“I understand, bro. Malungkot ako pero masaya rin kasi finally magagawa mo na ang gusto mo. Salamat, salamat sa lahat. Sa pagiging tapat at mabuti sa akin. Mayaman ka pero nagtiis ka sa akin, lalo na kay Reighn. Alam ko na masasaktan siya pero gusto ko rin
