ANG araw araw ko ay makulay, lahat ay kay ganda at magaan. Kasama ang lalaking pinakamamahal ko. Ang nagturo sa akin magmahal, ang aking asawang si Mauro.
Ang sarap gumising sa umaga na alam kong siya ang makikita ko. Siya ang naging inspirasyon ko sa bawat araw, ang naging lakas ko sa tuwing nanghihina ako. Parang hindi ko kaya na mawala si Mauro sa 'kin.
"Hija, wala pa ba?" Hinawakan ni Mama Susan ang kamay ko na nakapatong sa lamesa. Ang tinatanong niya ay kung mayroon ng laman ang tiyan ko. Andito kami ni Mauro sa bahay ng parents niya. Every weekend ay dumadalaw kami sa mag asawa.
"Wala pa po, mama. Darating din po 'yon sa tamang panahon. 'Di naman po kami nagmamadali ni Mauro. Malay po natin, baka isang araw bigla na lang po akong magsuka," ang sagot ko na pilit ngumiti.
Umaasa sila na after one month na pagsasama namin ng asawa ko sa iisang bubong ay magbubuntis na ako kaagad. Mas nangunguna pa sila sa amin. Hindi kami nagmamadali. At 'di pa namin pinag uusapan ni Mauro ang tungkol sa pagkakaroon ng anak. 'Di ko pa alam ang plano niya. And we're just enjoying each other's company together. At isang buwan pa lang ang nakakalipas mula nang ikasal kami sa simbahan.
"Yeah, hija. And we're hoping for that. Alam mo, masaya sa isang mag asawa ang pagkakaroon agad ng anak. Ang anak ang magiging pundasyon ninyong mag asawa. Magiging matibay ang samahan ninyong dalawa ni Mauro. At mas masaya sa loob ng bahay dahil maingay mula sa mga batang naglalaro. Boring 'pag kayo lang."
Sumang ayon na lang ako at 'di na dinugtungan ang sinabi ng biyenan kong babae. Baka pagsimulaan pa na sumama ang loob niya sa akin. Alam ko na gusto na nilang magkaroon ng apo. Pareho kami ni Mauro na nag iisang anak.
Ang pagkakaroon ng anak ay hindi ko maisasantabi. Malaking blessing sa pagsasama namin ang magkaroon ng anak. Pero hindi ko naman iyon ipipilit na ibigay agad sa amin ni Mauro kung hindi pa talaga ukol.
"Hindi pa ba kayo tapos ni mommy magkuwentuhan?" tanong ng asawa ko na biglang sumulpot sa aking likuran. Tinitignan nito ang kanyang relo.
"Hijo, pinag uusapan lang namin nitong si Celestine ang magiging apo namin ng daddy mo sa inyo. Excited na ako na dumating siya. I promise to be the best grandmother. Gusto ko ako ang magdidisenyo ng room niya. Kung boy ang baby niyo, gusto ko kulay light blue ang buong room niya. At kung girl naman, I want peach color." Kitang kita ko ang saya sa mukha ni Mommy Susan. "Di ba, hija, maganda?" tanong niya sa akin.
Sunod sunod akong tumango. Hinawakan ni Mauro ang aking kamay at ngumiti sa akin. Nakita ko ang saya sa mukha ni Mama Susan. At nakapagpasya na siya sa magiging kuwarto ng aming anak. Kung nabubuhay siguro si mommy, sigurado akong ganoon din siya ka-excited sa pagdating ng unang apo. Hindi nila nakita noong ikasal ako sa simbahan. At hindi nila ako naihatid sa altar. I miss them so much. I really, really miss having them here with me.
"Don't worry, mom. Later sa bahay, sisimulan na naming gumawa ng baby." Tugon naman ng asawa ko na sinakyan ang gusto ng ina.
Pinalo ko ng mahina ang kamay ni Mauro. At tinawanan lang ako ng asawa ko.
"Sana nga, Mauro. Sa susunod na buwan Mauro may laman na ang tiyan nitong si Celestine. Tiyak akong maganda at guwapo ang magiging anak niyo," excited na sabi ni Mommy Susan na hinawakan pa ang tiyan ko.
Pilit ko siyang nginitian. Saka napatingin sa asawa ko. Tila nagmamalaki ang ganti na tingin niya sa akin.
"Of course, mom. Wala sa lahi natin ang pangit."
Sabay kaming natawa ni Mommy Susan sa tinuran ni Mauro.
"Alas diyes ng gabi nang nagpaalam kaming umuwi na mag asawa. Gusto sana nilang doon kami matulog at bukas na umuwi pero may pasok si Mauro may lakad si Mauro kinabukasan.
"What do you think of having a baby, darling?" Biglang natanong ni Mauro sa akin habang ang mata nito ay nasa daan.
"Huh? Bakit ako ang tinatanong mo?"
"Gusto ko lang malaman. Gusto mo na bang magkaroon ng anak tayo?" Saglit itong tumingin sa akin saka muling itinuon ang mata sa kalsada.
"Kung ano ang ibigay sa atin, tatanggapin ko naman. Ikaw lang ang iniisip ko. Baka hindi ka pa handa magkaanak. Sinagot kita pagkatapos ng isang buwan ikinasal agad tayo. Parang ang bilis ng lahat. Maybe you want to know me more and spend time with me after having a baby. Makakapaghintay naman tayo."
Ginagap ni Mauro ang aking isang kamay at dinala sa kanyang labi. Ginawaran niya ito ng magaan na halik.
"That is why I love you. The first time I saw you that night, nahulog kaagad ako sa'yo. At sigurado akong hindi ako nagkamali ng pagpili sayo na mahalin. I love you, my darling," seryosong sabi ng asawa ko sa akin.
Tumalon ang puso ko sa sobrang kilig. Umaapaw ang ligaya sa narinig ko mula sa asawa ko. 'Di rin ako nagkamali ng pagsagot at pagpayag na pakasalan si Mauro. He is the best thing that happened to my life.
"I never imagined that I would love you like this. NBSB ako at hindi ko pa talaga nararanasan ang magmahal ng isang lalaki. Galit na galit ako sayo noon dahil parang ang yabang mo. Pero, salamat hindi mo ako sinukuan. You proved yourself to me. Kaya nagpapasalamat din ako kina mommy at daddy na pinilit akong pakasalan ka. You are my first and my everything. You are my only love," punong puno ng pagmamahal na sambit ko kay Mauro.
Nakauwi na kami sa bahay. Nang makarating kami sa loob ng kuwarto ay agad na pinangko ako ni Mauro.
"Ano ba, Mauro! Ibaba mo nga ako."
"Let's start making babies, darling," sagot nito sa akin, namumungay ang mga mata."
Ibinaba niya ako sa kama. Maghinang ang aming mga mata. Naramdaman kong gumapang ang kamay niya sa hita ko. Pinipisil pisil at umaakyat paitaas na parang may sariling isip na pinupuntirya ang aking gitna.
Napakagat labi ako nang nasa ibabaw na ng aking suot na palda ang kamay ni Mauro na humihimas. Ramdam kong nilulukuban na ako ng sobrang init. Gusto ko na siyang maramdaman sa akin.
"M-Mauro..."
"Yes, darling. What do you want?" tanong nito na patay malisya at patuloy ang paghimas sa aking h*yas.
"Ummm... I-Ipasok mo na," mahina at nahihirapan kong sagot. Nakapikit ang aking mga mata, ninamnam ang sarap ng haplos ng aking asawa.
"Ang alin?" tanong na naman nito na masyado akong tinatakam.
"I want to feel you inside me. Please. Ahhh!" Pagmamakaawa ko na sa kanya.
Napangisi si Mauro. Nagulat ako nang bigla niya akong pinadapa. Parang nasabik ako sa susunod na gagawin ni lto sa akin.
Napasinghap ako nang maramdaman sa aking b****a ang ulo ng kargad ng asawa ko. Dahan dahan niya iyong ibinaon. Kanina pa ako basang basa kaya hindi na siya nahirapan na ipasok sa akin ang kanyang pagl*l*ki.
Agad itong bumulusok papasok na pareho naming ikinaungol ni Mauro. Mainit sa aking pakiramdam ang alaga nito. Inusli niya ng bahagya ang aking balakang at isinagad ang pagkal*l*ki nito sa aking pinakaloob.
Napakapit ako sa kama ng nagsimulang gumalaw ito sa aking likuran. Inabot nito ang aking dibdib kasabay ng mabilis na indayog sa likod ko. Dinidilian din niya ang aking tenga. Halos mayupi na ako sa lakas ng kanyang pagbayo. Gayunpaman ay masarap pa rin.
Ilang mabibilis na paghugot baon ang mga ginawa ni Mauro. Mayamaya ay pumalandit ang mga katas naming dalawa. Naghalo iyon sa loob ng sinapupunan ko.
Napapikit ako at nakatulog sa sobrang pagod. Pero bago ako mahimbing ay naramdaman ko pa ang mabining halik ni Mauro at kinumutan pa ako.
"GOOD morning, Mrs. Perez," masayang bati sa akin ni Marisol. May kakatwang ngiti ito sa akin. Pero ang sarap sa tenga ang Mrs. Perez. Feel na feel ko ang pagiging misis ni Mauro Perez.
"Bakit ganyan ang ngiti mo?" Parang nanunukso ang mga ngiti niya sa akin.
"Ma'am, kasi naman po parang ang ganda ganda ng ngiti niyo. Kakaiba at inspired ang awra niyo."
Pinamulahan ako ng aking pisngi sa mga tinuran ni Marisol. Pansin na pansin ba ang saya sa mukha ko? Dahil naman ito sa aking mahal na asawa. Siya lang ang nagpapasaya at bumubuo ng araw ko. Maaliwalas ang lahat ay hindi ko maikakailang maligaya ako sa piling niya.
"Gawin mo na lang ang trabaho mo. Hindi iyong ako ang napapansin mo." Saway ko kay Marisol, pangiti ngiti pa ito sa akin. At iiling iling ako sa kanya.
Hindi na ako nagtuturo sa mga bata. Sa opisina na lang ako bilang presidente ng Cruz Private School. Naiintindihan naman ng dati kong mga estudyante na kailangan kong bigyan ng sapat na oras ang aking asawa. Ako ang may gusto nito at nagdesisyon. Iba na ang buhay ko ngayong may asawa na ako.
Lumipas ang buong maghapon. Alas kuwatro ng hapon nang lumabas ako ng opisina ko. Iniwan ko si Marisol na siyang magtutuloy ng mga trabaho ko na naiwan.
Maaga pa ito sa oras na palagi akong umuuwi sa bahay. Inihinto ko ang kotse ko sa parking ng supermarket. Bibili ako ng sangkap para sa chicken pochero na iluluto ko para sa aming hapunan ni Mauro. Naisipan kong ipagluto siya ng masarap na hapunan. Palagi na lang siyang nagluluto para sa aming dalawa. Ngayon ako naman. May alam din akong luto at sasarapan ko para lalong mainlove sa akin ang asawa ko.
Ngingiti ngiti ako habang papasok sa loob ng supermarket. Pero agad akong napahinto sa paglalakad nang makita ko ang isang pamilyar sa akin.