CHAPTER 37

1679 Words

HINDI NAWALA sa utak ko ang sinabi niya. Wala man akong pakialam sa natuklasan niya subalit, ayoko pa ring makakita ng pares ng matang nasasaktan ng dahil sa akin... “Anong... ginagawa mo rito, Nott?” Dalawang beses siyang lumunok bago umiwas ng tingin. “I want to see you—I want to be with you, Yesh. Ilang araw... kitang hindi nakita. You didn't tell me. Uuwi ka na pala rito—” “You may be a friend to me, but I won't tell you where and what I'm going to do. You should know that, Nott.” Matagal na kaming magkakilala. Hanggang ngayon ba, hindi niya pa rin maintindihan na, wala akong nararamdaman sa kaniya? “I did... didn't know. Sa loob tayo mag-usap.” Nanatili ako sa kinatatayuan ko, pumasok si Nott sa sasakyan niya. Bakit... gano'n siya magsalita? Tinitigan ko ang pinto ng sas

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD