Hindi ko mapigilan ang magpahikbi, na kahit sinabi kung magpapalakas ako dahil karga ko si Ligaya sa akin, hindi ko pa rin magawa. Ito ang huling makikita ko sila Manang at Manong, They were both at peace while lying there together at kahit sa huling sandali ay magkahawak sila ng kamay..
Kanina pa rin humihikbi si Ligaya at hindi ko na siya maalo dahil nahihirapan din ako. At naramdamam ko ang haplos ni Rameses sa aking kaliwang braso habang sa kanan naman ay hawak niya ang payong. Para bang sinasabi niyang nandito lang siya sa tabi ko, at may kasama ako.
It was a difficult goodbye because it was a once-in-a-lifetime goodbye, and I couldn't help but feel sad for Ligaya, but I promised that I would welcome her home in the same way that her parents welcomed me. I'll take care of her and pr
